Mercan'da İki Mevsim Şiiri - Bahtiyar Cm

Ve bir söz gelir kimsesiz çiçeklerin ahından.

Yamaçlarında eriyen karların gözyaşıyla en dibe vurmuş,

Mercan Vadisi'nin o dilsiz, o ürkütücü uykusundan.

Bir yanım zincire vurulmuş kış, yokluğunun amansız infazı,

Bir yanım göğsümü yırtıp çıkan o körpe, o asi bahar avazı.

Bak, solunda zaman donmuş, sırtından bıçaklanmış bir şehir gibi.

Uçurumlar saklar o derin sessizliği rüzgârın soluğunda.

Sağında ise hayat fışkırır, sarı ve mor bir isyanla,

Vuslatla ayrılığın en ince sınırında.

Ortada o dipdiri göl, gökyüzünü yutan sessiz bir ayna.

Hem kışın o keskin soğuğunu taşır bağrında,

Hem de zeytin karası gözlerinin sarsıcı rüyasını.

Her ayrılık, yeniden doğuşun gölgesidir.

Karanlığın kalbini yarıp çıkan kan kırmızı bir tohumdur aşk.

Gözyaşı dökmeden kabuğunu kırmaz hiçbir kardelen.

Bu vadide aşk düz bir çizgi değil,

Kendi içinde dönen sonsuz bir mevsimdir.

Senden uzak geçen her kış,

Sana kavuşacak baharın habercisidir.

Kimsesiz çiçeklerin ahı, sıradan bir feryat değildir.

Ölüme direnen sessiz bir hayattır.

Bir yanım sensizliğin ördüğü duvar,

Bir yanım cehennemin ortasında baharı arayan yangın.

İşte kalbim de böyledir.

Kendi bağrında iki mevsimi çarpıştırır.

Bir yanım donar.

Bir yanım o enkazdan çıkıp senin baharına ulaşır.

Ayrılık dediğin, köklerin derine inmesidir sadece.

Yüreğim dağılsa da hasretinin fırtınasında,

Ruhum senin yokluğunla büyür her gece.

Mercan'ın o derin sularına bak,

Sana nasıl bir yürek taşıdığımı gör.

Kış olmasaydı,

Bu sevdanın ışığı böylesine yakmazdı insanı.

Çiçekler fısıldar rüzgâra:

Her bitiş, yeni bir şafağın habercisidir.

Bu ikiye bölünmüş diyar,

Aşkımızın aynasıdır.

Bazen yokluğun çöker içime.

İçimde sana açan bütün çiçekler susar.

Ama en dipte bile,

Sevginin sakladığı bir pusula vardır.

Can çekişen umutlar,

Yeniden filizleneceği günü bekler.

Ölümle yaşamın bu sessiz raksı,

Sevdanın değişmeyen kanunudur.

Bir kapı kapanır.

Kış başlar.

Kan donar.

Ama her bitiş,

Yeniden başlamanın ilk adımıdır.

Nasıl ki karlı dağlar baharda yeniden yeşerirse,

Ben de bu uzun kışın küllerinden,

Yeniden sana doğru filizlenirim.