Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Seyri değişti efkarın,
Değişti Pazar sabahlarının
Boğazı düğüm düğüm eden yalnızlığı

Umutsuz bir aşkı anlatıyor
Haber spikeri sabah bülteninde

Sen zihnimde yarattığım kahramanımsın benim
Çeşme başında çocuklayan kadınım
Sonsuz yeşilliğimde özgürce koşturan kısrağım
Issız bir sokakta kaşından kan sızanımsın
Gerçeğim ve en büyük yalanımsın
Sen benim zihnimde yarattığım kahramanımsın

Sen ey yiğit çocuk,
Bu toprak gözlerinden almıştır rengini.
Bu tarih,
Kıpkırmızı kanınla yazılmıştır senin.
Depremler yaratır yeryüzünde
Kalbinin her çarpışı.

bir tek gözlerine inandım ben
annemin sevgisine inandığım kadar
gözlerin ki benim bu dünyadaki cennetim, cehennemim

susarsan susar dilim
sıkarım dişlerimi

Kim çizdi bu korkunç resmi
Şehrin üstüne
Kimin elinde o siyah kalem
Yarını karalayan

En keskin yerindeyim kılıcın

Sorun gitmek değil
Yada kalmak

Bana kal diyen kimse olmayacak
Bu şehirde
Ağlayışım bu yüzden...

Şu gördüğün dünyayı gerçek sanma
Yaşadıkların gözünün görebildiği
Kulağının işittiği
Yüreğinin hissedebildiğidir sadece,

Belki gerçek değildi bu hayat

aşklar geliyor aklıma haykırışlar...
kendi darağaçlarından çiçekler toplayan çocuklar...
1978' in bir yaz akşamında doğu berlinde bir çiftlik evinin bahçesinde söylenen şarkılar...
acının tam ortasından umuda yollanmış mektuplar...
gözden ırak olan gönülden de ırak olur diyene inat Nazım'ın Pirayeye yazdığı mısralar...
ve sen geliyorsun aklıma...

Suçlayamam seni hiçbir şey için
Bilemezsin nasıl acıttığını bu duygunun
Her sözünün derin yaralar açtığını sahipsiz ruhumda.

Bilemezsin, bakışlarının
Bir ok gibi saplandığını yüreğime her seferinde

Sürme esmer yüzünü yüzüme
Benim ellerimde
Taze çimen kokusu
Benim toza, çamura bulanmış ayaklarım.
Buz kesmiş çelik soğukluğudur yalnızlığım