Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Ağlamayı rüyasında öğrenen bir çocuğun
Elleri olmadığından
Silemediği gözyaşlarıyla büyür
Uçurumda açmış bir çiçek…

Ömrümüz

Bugün türkü söyleyin bana
En güzel türkülerinizi söyleyin
Sabahlara kadar türkü dinlemek istiyorum
Bir gece
Uykudayken şehir
En umulmaz bir vakitte

Titremez miydi elleri celladın
Nü’sünü çizerken ölümün...................................!


2006

Tut hayatın ağır gelen yanından
Taşıyabilmek için bu yükü
İlk satırın olsun bu
Her şeye yeniden başlamak için

Söyle ki

Tut ki birinci şubenin en iğrenç hücresindesin
Ve bekliyorsun işkencecini
Derin bir karanlık içindesin
Yalnızsın ıssız bir ada gibi
Yine de kaybetmeyeceksin umudunu
Işığını saklayacaksın yüreğinde

Unutma ölümsüzdür şair
Onun için şiirlerin sonuna konulan her üç nokta...

2006

www.melihcoskun.com

Yağmur altında söylenen
Bir aşk şarkısı değildir bu
Yarin suskun dudağında sabahlamak değil
Yahut sahte hüzünler çıkarıp
Hiç yaşanmamış zamanlardan.
Yani sadece gerçek olanı yaşamak

Vaktidir artık ölümün yakasına yapışmanın
Ve en gerçek türküyü yakmanın
Kurumuş dudaklarımda
Düşüm daha karadır gözlerinden.
Haram edilmiştir gece uykularım
Her yanım kıtlık kıran

(Kazım Koyuncu anısına)

Ey ölüm
Ne istersin
Daha yazılmamış şiirlerimizden,
Hiç kimsenin dinlemediği şarkılarımızdan

benim bahar sandığım
senin gülüşünmüş meğer...