Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Melih Coşkun

Tut ki birinci şubenin en iğrenç hücresindesin
Ve bekliyorsun işkencecini
Derin bir karanlık içindesin
Yalnızsın ıssız bir ada gibi
Yine de kaybetmeyeceksin umudunu
Işığını saklayacaksın yüreğinde

Devamını Oku
Melih Coşkun

Titremez miydi elleri celladın
Nü’sünü çizerken ölümün...................................!


2006

Devamını Oku
Melih Coşkun

Unutma ölümsüzdür şair
Onun için şiirlerin sonuna konulan her üç nokta...

2006

www.melihcoskun.com

Devamını Oku
Melih Coşkun

Çocuktur şair,
Bir uçurtmayı bile cümle içinde kullanmaktan korkan büyüklere inat...

Mayıs
2011

Devamını Oku
Melih Coşkun

Ağlamayı rüyasında öğrenen bir çocuğun
Elleri olmadığından
Silemediği gözyaşlarıyla büyür
Uçurumda açmış bir çiçek…

Ömrümüz

Devamını Oku
Melih Coşkun

bak herşey nasıl da değişiyor sevgili
bir meydanın rengi nasıl da kızıldan turuncuya dönüyor
nasıl da gülüyoruz şimdi ağladıklarımıza
ve nasıl ağlıyoruz gülerken ağız dolusu

sokaklarda saklambaç oynayan çocuklarımız

Devamını Oku
Melih Coşkun

Umut sonsuzluktur
Sığmaz zamanlara,
Çünkü sonsuzluğu istemektir
Adına imkansız denen ne varsa

Her kapı aralık kalmalı biraz

Devamını Oku
Melih Coşkun

unutamadığım hiçbir şey yok şu hayatta
yaşıyor oluşumdan başka

Devamını Oku
Melih Coşkun

Kırgınlığım sana değil sevgili, bin yıllık bir yara saklıyorum ruhumun derinliklerinde. Sen yüzünü her döktüğünde o eski yara sızlıyor aslında gizliden gizliye.

Senin her susuşunda, annesinin bırakıp gittiği bir öksüz bir çocuğun gözleriyle bakışım bundandır.

Yüzyıllardır biliyorum bu duyguyu. Yüzünü bile görmediği insanlar için ölebilecekken, yüzünü görmediği insanlar tarafından öldürülen bir devrimcinin bildiği gibi…

Devamını Oku
Melih Coşkun

Yağmur altında söylenen
Bir aşk şarkısı değildir bu
Yarin suskun dudağında sabahlamak değil
Yahut sahte hüzünler çıkarıp
Hiç yaşanmamış zamanlardan.
Yani sadece gerçek olanı yaşamak

Devamını Oku