Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Toprak tohum zanneder
Gencecik bedenini
İncecik bileklerin
Zamansız kırılan bir gül dalı
Susuz bırakmam fidanını
Kuruyarak geçirecek olsam da koskoca bir yazı

Bugün türkü söyleyin bana
En güzel türkülerinizi söyleyin
Sabahlara kadar türkü dinlemek istiyorum
Bir gece
Uykudayken şehir
En umulmaz bir vakitte

Tut hayatın ağır gelen yanından
Taşıyabilmek için bu yükü
İlk satırın olsun bu
Her şeye yeniden başlamak için

Söyle ki

Tut ki birinci şubenin en iğrenç hücresindesin
Ve bekliyorsun işkencecini
Derin bir karanlık içindesin
Yalnızsın ıssız bir ada gibi
Yine de kaybetmeyeceksin umudunu
Işığını saklayacaksın yüreğinde

Çocuktur şair,
Bir uçurtmayı bile cümle içinde kullanmaktan korkan büyüklere inat...

Mayıs
2011

Ağlamayı rüyasında öğrenen bir çocuğun
Elleri olmadığından
Silemediği gözyaşlarıyla büyür
Uçurumda açmış bir çiçek…

Ömrümüz

“Haziranda ölmek zor” ustam ama
Temmuzda yanmak daha da zor...

Titremez miydi elleri celladın
Nü’sünü çizerken ölümün...................................!


2006

Unutma ölümsüzdür şair
Onun için şiirlerin sonuna konulan her üç nokta...

2006

www.melihcoskun.com

bak herşey nasıl da değişiyor sevgili
bir meydanın rengi nasıl da kızıldan turuncuya dönüyor
nasıl da gülüyoruz şimdi ağladıklarımıza
ve nasıl ağlıyoruz gülerken ağız dolusu

sokaklarda saklambaç oynayan çocuklarımız