Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Aynı şarkıyı her gün yüzlerce dinleyip
Yine de sıkılmıyorsam,
Kalbimin her çarpışında
Bir kuş sürüsü havalanıyorsa içimde,
Her gün gördüğüm yüzlere
Başka anlamlar yüklüyorsam,

ellerinde ne var çocuk?
doğmamış bir güneş var yarına gebe
güneyli bir rüzgar var
kara bulutları dağıtacak yurdumun üzerinden

gözlerinde ne var çocuk?

Durmuşum bir yol kenarında
Kendimi arıyorum gecenin içinde
Bulamıyorum
Gece uzun
Gece karanlık
Hüzün nöbetim gelmiş

Seni düşünmek için
Sana bile ihtiyacım yok artık...
Çünkü en onurlu kavgalar
Yalnız yaşanır her zaman

Benim değil eksik kalmış bu hesap

şair falan değilim
senin kadar güzel bir şirim olmadı hiç benim...

En çok ne yaralar seni
Sevmediklerin mi yoksa seni sevmeyenler mi
Hayır,
Düşmanın kalleşliğidir asıl
Ayakta tutan
Seni ve inancı...

insan, sadece kendisi olabildiğinde fazla
kendini unutup bir başkasına eklenmeye çalıştığındaysa eksik
"eksik olma" diyen herkesten kaçıp
kendime sığınmam bundandır...

bugün de fazlayım işte

herkese sordum
herkes başka birşey söyledi
en son kalbime sordum
"söz eksiktir" dedi...
"ve hiçbir duygunun tam bir karşılığı yoktur hiçbir lügatta"
"ben bilirim" dedi

Ömrümüzün arka bahçesinde
Hala içine kapanık bir çocuk ağlıyor…

Göğsümüzün orta yerine
Çocuğun gözünden akan yaşlarla
Öksüz bir çam fidanı büyüyor

El değmemiş bir yürekle sevdim seni
Kavgamı ve toprağımı
Özüm bu işte benim
Yazılı en büyük günahım yaftamda
Ne ölümden korktum
Ne kaybetmekten,