Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

İyi bak dünyanın masmavi gözlerine
Hiçbir hayat masalsı değil inan
Hiçbir ölüm destansı...

Hayat bazen boşluğa akan bir su
Hatırla kaç gökkuşağı yitirdik

Tam bir yıl geçti üzerinden
Bugün daha iyi anlıyorum
Kabullenmenin ne demek olduğunu
Bazı acılarım evcilleşti
Bazıları ise her zamanki gibi tazeledi kendini.

Kaçar insan,
Kaçarken gördüğü herşey ona kaçtığı şeyi hatırlatır. Gölgesinden bile saklanmak ister söndürüp bütün ışıkları. Bozulsun ister ezberi başka ezberlerle...
Susturmak ister içindeki ağıdı başkalarnın ağıtlarıyla... Oysa bilmez ki bir ağıt ne anlatabilir, kendi ömrüne yakılmış bir ağıdın olmadıkça...
Denize kıyısı olmayan kentlerin, acıya mı kıyısı olur...
Oysa biz yollardaydık hep
belki de umudun kıyısında

Tarihin dışında bir yerdeyim
Vakit hayli geç olmalı
Bütün sevdiklerimden ve kendimden uzak
Aşkı tattığım o ışıklı şehirlerden

Vakit hayli geç olmalı

Tanımsızım
Doğumun ve ölümün
En temiz çıplaklığında

İki bilinmez arası
Hayal kırıklığı

Şu gördüğün dünyayı gerçek sanma
Yaşadıkların gözünün görebildiği
Kulağının işittiği
Yüreğinin hissedebildiğidir sadece,

Belki gerçek değildi bu hayat

aşklar geliyor aklıma haykırışlar...
kendi darağaçlarından çiçekler toplayan çocuklar...
1978' in bir yaz akşamında doğu berlinde bir çiftlik evinin bahçesinde söylenen şarkılar...
acının tam ortasından umuda yollanmış mektuplar...
gözden ırak olan gönülden de ırak olur diyene inat Nazım'ın Pirayeye yazdığı mısralar...
ve sen geliyorsun aklıma...

Takvim yapraklarımı koparma hayatımdan
Bugün bir daha doğmayacak
Günlerin merhametine sığındık
Beklerken bilinmezini yarınlarımızın
Yarın yaşanmayacaksa yazık olur umuda

Susturulmuş ağzımda
Kan tadıdır karanlıkta bekleyişim

Bitmeler miydi yalnız sonu gelmeyen
Tükettikçe bizi
Hiç tükenmeyen,

Susuyorum
Kulakları sağır eden sessizlikler içinde
Aydınlığa türkü yakar gibi
Karanlıklar içinde

Aynı şiir her gün yeniden yazdığımız