Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Melih Coşkun

Yazmaktan zordur bir acıyı yaşamak
Yarım asırlık kederi
Bir güne sığdırabilmek,
Anlatabilmek
Dalgalı bir denizin durulmasını
Koskoca bir nehrin kurumasını

Devamını Oku
Melih Coşkun

I.
Bir bilinmezi daha tükendi hayatın
Adımlar sıklaştı gözükünce diğer bilinmezlerin sınır kapısı
Bekliyor bizi yıllar elinde bir kamçılarıyla

Yaşanan bir bilinmezde olsa

Devamını Oku
Melih Coşkun

Kimse yanmıyor artık kimse için
herkes kendi yangınından arda kalanı veriyor bir başkasına...

yürek sevmeyi unutuyor
kalem yazmayı
bir kuş unutup yeniden doğmayı

Devamını Oku
Melih Coşkun

artık kimse kimse için ölmüyor ki
ölümü bekler gibi bir yaşayamamak herkesinki...

Devamını Oku
Melih Coşkun

Yazanı ve söyleyeni ölmüş bir şarkıyı dinliyorduk.
"Kapat müziği, mezarlıktan geçiyoruz." dedi arkadaşım.
"Ölüler henüz yaşadığımızı anlamamalılar" der gibiydi sesi
"yaşıyormuş gibi yapsak ne çıkar" der gibi baktım yüzüne...

Devamını Oku
Melih Coşkun

91 Ağustosuydu
Güneşi çaldılar göğümüzden
Buz tuttu kemikleri insanlığın...

Devamını Oku
Melih Coşkun

Anladım
Yalnızken yazdıklarımız kadar değerli sözlerimiz yoktu
Birbirimize söyleyeceğimiz...

Devamını Oku
Melih Coşkun

Aşka düşmüşsen
Her söz yarımdır artık.
Kırmızısı tükenmiş bir ressamın
Maviyle avutması gibi kendini…

Devamını Oku
Melih Coşkun

Her acı unutuluyor da
Yarım kalan bir gülüş asla...

Devamını Oku
Melih Coşkun

Eski bir şiir
Kulaklarıma dolanan sesin büyüsü
Yanık izi kalmış akşamlardan

Ve keşke
Ben yazmış olsaydım diyecek kadar güzeldi

Devamını Oku