Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Güzel olan ne varsa kayıp gidiyor parmaklarımız arasından 
ve dün gibi yitiyor
gözlerinde ırmak serinliği taşıyan sevgilinin hayali...
"seni kum gibi sevdim" diyen
biliyor ki
"yarım kalan aslında hiç bitmeyendir..."

Hiç değişmedik biz
Yaşlarımız bile aynı
Adlarımız değişti yalnız
Deniz'dik, Sinandık, Cihandık, Erdal'dık o zamanlar
Ethem'iz, Abdo'yuz, Mehmet'iz, Ali'yiz şimdi...

Bir gül dalına kazıdım adının her harfini
Hızır'dan değil
gülüşünü bahardan
ve seni senden diledim ömrüme...

06.05.2014

Ne zaman yan yana üç fidan görsem
Bahar gelir ab-ı hayatla sulanmış toprağıma…

6 Mayıs 2009

Şavkında boğun beni
Bölüşmek suçsa eğer ay ışığını,
Yakın beni
Kızıllığını türküme kattığım
Güneşin sıcaklığında,

Hoşgeldin aşk
Seni bekliyordu yorgun başım
Yaslanabilmek için omuzlarına

Bir parça şiirim
Ve sadık yalnızlığımla

Herkes anlayabilsin söylediklerimi
Kederlensin
Bir ateş böceğinin
Karanlıkla sevişmesine benzeyen
Dağ başında yanan çoban ateşi

Herkesin bir sırrı vardır
Söylemekten korktuğu
O gerçektir ki
Uzayıp giden geceler boyu
Düşlerini alt üst eden
Sabahlara kadar

Her ölüm
Yazılmaya başlanamamış bir şiirdir.

Her ölüm
Tükenmiş bir kalem
Yazmak istesen de bitmiştir mürekkebin

Her şeye yeniden başlamanın zamanı geldi artık
Eski bir kitabı kurtarıp tozlu rafların tutsaklığından
Okumaya başlamalı eksik kalmış yerinden
Tam o anda en sevdiğim türkü çalmalı radyoda
Ve annem bilmemeli
Şiirler çıkartıp yüreğimin kınından