Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Yarası sağalmış bir sayıklamadır şiir
Kıyı kentlerini darmadağın eden
Büyük fırtınalardan sonra yazılmış.

Anlayamazsın acısını sıcakken
Etine saplanan kurşun yarasının.

Her acı unutuluyor da
Yarım kalan bir gülüş asla...

Kozalaklarını
Kızıl alev topları gibi
Üzerimize savuran
Bu yangın sarmıştır her yanımızı

Sadece kaçmaktır

Suyu çekilmiş bir nehir gibi
Hissettim yokluğunu yine bu sabah
Aradım yüzünü zihnimde gecelerce
Bulamadım ama gördüğüm hiçbir rüyada.

Seni sensizliğinde sevmenin

eğer bu dünyada sizi
gerçekten seven biri varsa
dikkatli bakın etrafınıza
hergün yürüdüğünüz sokakta ayak izlerini
başını okşadığınız kedi yavrusunun tüylerinde parmaklarını
en sevdiğiniz fotoğrafınızda saklı bakışlarını bulacaksınız...

Eylül olmalı kızımın adı,
Eylül'ün hüznünü anlatmalı gözbebekleri
Tanksız, postalsız ve silahsız
Bir sonbaharı...

Ve oğlum Deniz;

Yorgun değilim 
söylenen sözlerin ağırlığı var sadece üzerimde
biraz da yaşıyor olmanın sızısı

zaman ki
bir film makinesidir
düşürür
o en acılı
o en sevinçli
o en sıradan kareleri

Yürüyoruz hayatı adımlarımızı saymadan
Yaşanılandan geriye ne kaldığına aldırmadan

Yürüyorum dışarıda çelik gibi bir ayaz
Delip geçiyor göğsümü
Buharlaşarak çıkıyor ağzımdan şiirler

Zamansız söylenmiş sözler gibiydik
Bir imla hatası gibi yaşadığımız ömrümüzde

Aykırı cümleler gibiydik
Aykırı zamanlarda kurulmuş
Bir kez olsun tutuşmadan ellerimiz