Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Sen zihnimde yarattığım kahramanımsın benim
Çeşme başında çocuklayan kadınım
Sonsuz yeşilliğimde özgürce koşturan kısrağım
Issız bir sokakta kaşından kan sızanımsın
Gerçeğim ve en büyük yalanımsın
Sen benim zihnimde yarattığım kahramanımsın

bir tek gözlerine inandım ben
annemin sevgisine inandığım kadar
gözlerin ki benim bu dünyadaki cennetim, cehennemim

susarsan susar dilim
sıkarım dişlerimi

Sarsıldık
Derin yarıklar böldü
En derin uykularımızı
Çıldırdı dünya
Yeryüzü öfkesini kustu
Atmak istercesine hepimizi üzerinden

Sebepsiz değil,
Midende kramp,
Sol kolundaki dinmeyen sancı,
Damarlarını hırpalarcasına coşan kan

Ve tüm gördükleriniz koskoca bir yalan

Kavgamın kor alevi içinde
Bir kıvılcım olmalı gözlerin
Yani sevgili
Senden vazgeçmek
Kavgadan geçmek demek olmalı…

Sen ey yiğit çocuk,
Bu toprak gözlerinden almıştır rengini.
Bu tarih,
Kıpkırmızı kanınla yazılmıştır senin.
Depremler yaratır yeryüzünde
Kalbinin her çarpışı.

Kim çizdi bu korkunç resmi
Şehrin üstüne
Kimin elinde o siyah kalem
Yarını karalayan

En keskin yerindeyim kılıcın

Beş yaşındasındır, düşüp kolunu incitmişsindir, canın acıyordur ve yanında annen olmadığı için daha da çok yanar canın. 
50 yaşında da hissedebilirsin aynısını. Hatta daha da fazlasını,çünkü bir sıfır eklenmiştir artık herşeye ve elbette acılarına da...
Dünya çok kere dönmüştür. Çokça savaş, çokça gözyaşı sığdırarak kendi sıfırlarına...
Bugün heybetli bir dağın yamacından baktıkça şu yaşama "iyi ki diyeceğin bir yerde isen" ve sana "iyi ki" diyen en az bir dostun varsa yanı başında yaşının yanına koyduğun o sıfır etkisiz bir eleman değildir artık.
Sıfırlarına zulüm, sıfırlarına yalan, sıfırlarına kibir, sıfırlarına nefret ekleyenlere inat...

Seyri değişti efkarın,
Değişti Pazar sabahlarının
Boğazı düğüm düğüm eden yalnızlığı

Umutsuz bir aşkı anlatıyor
Haber spikeri sabah bülteninde

Bizi ne bir deprem
ne bir kanser
ne bir trafik kazası
ne faşizm...

Bizi en çok müziksiz bir dünya öldürebilir