Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Kavruk kalmış çocukluklar yaşadık
Anlatım bozukluğundan
Anlaşılamamış baharlar...

Hani sen diyorsun ya;
yine başka bahara kaldı yaşamak

Acının dökülebildiği tek bir söz yok. belki de yanlızca hüzündü bir şiiri yazılabilir kılan. Boğazındaki düğümün çözülmesi gibi ansızın, bir türküye eşlik ederken yağmur rengi kanayan göz pınarların...
çoğunuzun başınıza gelmesini hiç istemediklerinizdi, benim kendi kalbine sürgün kafamın düş diye büyüttükleri...
beklemekten vazgeçince sevdiğini sandıklarından da vazgeçiyordu çoğunuz. Bir aşkı gerçek kılan imkansızken de sevebilmekti oysa.
umutsuzluğu anlattı çoğunuz sürekli, üç beş deli diyerek küçümsediniz özgür bir ülke düşümüzü. Ben size inat sosyalizmi de çok sevdim, bütün imkansız dedikleriniz gibi...
şimdi unutmak uzak dursun benden ne olur...
bir acı daha hüzne dönmese ne olur

Bir düşü vurulurken gördüm ben
Çığlık çığlığa
Onun için çıplak gözle bakamam hiçbir kırmızıya.
Duydum insan olmanın sancısını
Göğsüm parçalanmış bir kaya parçasıydı
Kızgın güneşin altında.

Bu dünyada iyi insanlar da var kardeşim, tıpkı senin gibi. Yanı başında akıp giden hayata seyirci kalamayan... Ama senin iyi olman dünyanın iyi bir yer olmasına yetmiyor. Tıpkı birini herşeyden çok sevmenin sevilmene yetmediği gibi...

Sıradan insanların acısız hayatlarına özenebilirdin halbuki. Başını sokabilecek bir dam ve birkaç lokma ekmek ömrün boyunca mutlu etmeye yetebilirdi seni. Aşkın dünya yüzünde varolduğunu düşünüp, yokluğunda büyük acılar çekmezdin. Merak edip, üzülmezdin tanımadığın bir adamın iç geçirmesine... başucunda bir radyon olmazdı mesela heyecanla çalmasını bekleyeceğin en sevdiğin şarkın da olmazdı... O şarkının notalarına binip dolaşmazdın yurdunun devlet girmemiş topraklarını...

Demek ki canım kardeşim, sadece bunun için seviyoruz acılarımızı. Yıllar sonra çalan telefonun ardından yürek dolusu ağlayabilmek için. Yüz yıllar önce yazılmış kitaplardaki mutlu dünyanın hayalini daha iyi anlayabilmek için... karanfil kırmızısının, gün batımının ve sözlerini anlamadığın aşk şarkılarının bir anlamı olsun diye hayatımızda...

Bir tek ses
Bin yeni şiir demek
Bin çocuk cehennem yürekli
Ölseler de savaşırlar tarihin acımasızlığıyla
Bin çocuk mısra döker geceleri.

güzel günlerden başla yine yaşamaya
unutsun yüreğin
ölümü ve ayrılığı
bak yarım duruyor hala
heyecanla okumaya başladığın kitap
eksik şiirler kanıyor sayfalarda

bir an bıraksam elini
dünyanın bütün yetim çocukları ağlamaya başlayacak
Bir an bakmasam gözlerine
bütün denizler kuruyacak
kahraman çocukların adı silinecek mezar taşlarından
seni bir an düşünmesem

I.
Uğruna sabahlara kadar gözyaşı döktüklerimiz
Bizi anlamadınız
Oysa aynı dünyadaydık
Aynı gökyüzüne uyanıyorduk her sabah
Aynı havayı soluyorduk

Çok düşündüğüm için değil
Çok düşündüğümü
Az yaşadığım için
Hüzünlüyüm...

Anladım ki
Boşuna yoruyorum kendimi
Anlatmak için bir şeyleri

Yanı başımda çalan şu kemanın sesi
Söylenen bütün sözlerden güzel oysa