Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Ey kavga,
Ne kaybederdim
En güzel yıllarımı verseydim sana

Ben de uzansaydım seninle sonsuzluğun koynunda
Ben de kaybolup gitseydim

Belki seni
Senin sevdiğinden fazla
Sevecek biri olduğu zaman
Anlamını bulacak o şiir

Kimse için daralmıyorsa bugünlerde göğsün

neredeyim biliyor musun?
yalnış bir dünyada
doğru bir hayat sürmeye çalışmanın kederinde
ve en kederli anımda bile
içimi yaşama sevinciyle dolduran
bir çocuk gülüşünde...

Neyse bu hayatta heyecanlandıran seni
Düş peşine ölümüne
Aşksa dağları delmelisin Ferhat gibi
Özgürlükse
Açmalısın yelkenlerini hayatın sonsuzluklarına
Umutsa,

Nesnesi yok bu aşkın
Öznesi içinde saklı
Bir çift göze sığdıramayacak kadar büyük
En ilkel insanın anlayacağı kadar basit
Ve en akıllı olanın çözemeyeceği kadar karmaşık
1+1’in üç olabileceği

Sevmeli mi insan
Anlamalı mı?
Anladığı için mi sevmeli yoksa
Sevdiği için anlamaya mı çalışmalı
Yahut sevemediği için sırf
Anlamıyormuş gibi mi yapmalı...!

Aşkın sevişerek öldürülebilen bir hayvan sanıldığı bir ülkede
Her Leyla bir Mecnun'u öldürüyor hergün
Her Kerem bir Aslı'yı...

“aşk ölümsüzdür” diyor bir şair inadına
onu öldürmek isteyenlere inat yaşamaktır hem de...

Kanırtıp imgelerimi
Beynimin yasak bahçesinden
Takacağım göğsüne
Bir kızıl gül yerine

Sadece bir dize dökülecek kalemimden

Ne zaman yırtılmış bir resim görsem
Aklımda yanık bir otel odası
Son satırı gibi
Sona ermekte olan bir hayatın
Yada noktası konmamış bir şiir
Kül renginde...

Renli prometinin uğruna ateşi bir kez daha çaldığı çocuklarız biz
acıya gülüp
mutluluğa gözyaşı döken,
her ölümde bin defa dirileniz
ateşte değil
bir ateş için yanıyor bu yüzden yüreğimiz...