Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Başucumuzdan ayırmadığımız kitaplarda
Yaz denilmişse adına en güzel günlerimizin,
Ben bir bahar çiçeğiyim
Kış ortasında inadına tomurcuklanan…

Aralık 2010

mümkün değilse
bir kez daha
kaybolmak gözlerinde,
bir sokak çocuğunun titreyen elleri gibi
tutunmak ellerinin sıcaklığına...

eksik olma e mi
hatta fazla ol
ve bağışla ne olur
eksik kalışımı...

burnunun ucundaki gerçeği görmeyip
başkalarının söylediği yalanlara inananlardan,
gerçek sanatın içine tükürüp
saray soytarılarını bize sanatçı diye yutturmaya çalışanlardan,
isyan etmeyip
şükredenlerden,

Ben bir hamalın bu limanda
Düşlerinizi taşıyorum her gece karın tokluğuna
Sakat bir çocuğun
Kırmızı bisikletiyle rüzgarı giyinişini.
Kirletilmiş bir genç kızın
Beyaz gelinliğini

Bazılarının çocukları mektuplarda doğarlar
İlk adımlarını atarlar sararmış resimlerde
Baba demeyi öğrenirler ilk önce
Çok uzaklardan çağırırcasına hasretlerini

Ve bazılarının sevdikleri ölürler birgün o mektuplarda

Ben varım her yanda
Yazılmamış kitapta
Bembeyaz yalanda
Yasak bir şarkının ilk notasındayım

Bak

Beyaz bir gül gönder bana
Kefensiz çocuklar ülkesinden
Yüreğim dar geliyor artık acılarıma....

Ölümlerine mezar taşlarının bile ağladığı çocuklar tanıdım
Nasıl gülsün yüzüm

Ne zaman nerede doğacağını
Ne zaman nerede olacağını
Kimi seveceğini
ve onu kimin seveceğini
Bilemediği için böyle mutsuz
İnsan...!

bugün bembeyaz bir sayfa açtım hayata
Eksik kalanları yazdım
Ve senden arda kalanları...!