Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

“Haziranda ölmek zor” ustam ama
Temmuzda yanmak daha da zor...

Bugün türkü söyleyin bana
En güzel türkülerinizi söyleyin
Sabahlara kadar türkü dinlemek istiyorum
Bir gece
Uykudayken şehir
En umulmaz bir vakitte

Titremez miydi elleri celladın
Nü’sünü çizerken ölümün...................................!


2006

Tanımsızım
Doğumun ve ölümün
En temiz çıplaklığında

İki bilinmez arası
Hayal kırıklığı

Takvim yapraklarımı koparma hayatımdan
Bugün bir daha doğmayacak
Günlerin merhametine sığındık
Beklerken bilinmezini yarınlarımızın
Yarın yaşanmayacaksa yazık olur umuda

Susturulmuş ağzımda
Kan tadıdır karanlıkta bekleyişim

Bitmeler miydi yalnız sonu gelmeyen
Tükettikçe bizi
Hiç tükenmeyen,

Susuyorum
Kulakları sağır eden sessizlikler içinde
Aydınlığa türkü yakar gibi
Karanlıklar içinde

Aynı şiir her gün yeniden yazdığımız

Toprak tohum zanneder
Gencecik bedenini
İncecik bileklerin
Zamansız kırılan bir gül dalı
Susuz bırakmam fidanını
Kuruyarak geçirecek olsam da koskoca bir yazı

Şu gördüğün dünyayı gerçek sanma
Yaşadıkların gözünün görebildiği
Kulağının işittiği
Yüreğinin hissedebildiğidir sadece,

Belki gerçek değildi bu hayat

aşklar geliyor aklıma haykırışlar...
kendi darağaçlarından çiçekler toplayan çocuklar...
1978' in bir yaz akşamında doğu berlinde bir çiftlik evinin bahçesinde söylenen şarkılar...
acının tam ortasından umuda yollanmış mektuplar...
gözden ırak olan gönülden de ırak olur diyene inat Nazım'ın Pirayeye yazdığı mısralar...
ve sen geliyorsun aklıma...