Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Hürriyet sadece beyinlerimizde.
Kimimiz dağlar denizler boyu tutsak
Kimimiz üç metrekarelik betonlar arasında hür

Yürek ister
Görebilmek için

Her zaman umduğun yerde değil beklediklerin
Yarattığın yerde başlar bütün sevmelerin

Sımsıcak bir odadan
Buz gibi bir karanlığın ortasına dalar gibi
Ve küçücük bir kıvılcımla

Her yer yalnızlıktır
Sinema salonları
Deniz kıyıları,

Boynumu gümüş bir kolye gibi sarar ölüm
Tutma ellerimi ne olur

Her harften ayrı bir söz yarattım kendimce
Her satırını işledim ilmek ilmek
Dedim ki
Her yolculuk öncesi
Mutlaka bir şiir yazmalı insan
Döndüğünde okumayı ümit edeceği

Herkes kendi kavgasının kahramanıdır
Ve cesurdur yürüyebildikçe korkularının üzerine
İrkilir titremeye başlarsın serin bir gecenin karanlığında
Yüreğini ısıtacak olan herkes senden
Sanki senden binlerce yıl uzaktadır
Karanlık çağıldar gittikçe yükselen bir sesle üzerine

Herkes sadece kendi olduğu için
Farklı hepimizden
Herkes kendi olduğu için bu kadar yabancı

Herkes kendi olduğu için
Nefret dolu gözleri

Her mayın bir tohumdur ayrılığın bahçesinde
Oysa biz sadece sevgi olsun istedik aşk bahçelerinde
O bahçelerde koşup oynasın çocuklar
Kolsuz bacaksız kalmadan
O çocuklar tüm renkleriyle görebilsinler dünyayı.

Herkesin içini acıtan bir şehir vardır
Eski ölümlerin acısı
Gece yarısı geçilen karanlık yollar gibi
Kuş bakışıyla en güzeli yeşilin
Maviye hasret bir yaz...

Her gün biraz daha eksiliyoruz
Her doğum günümüzde bir parçamız daha ölüyor
En acı makamdan çalıyor bütün şarkılar
Bitti derken
Herşey canlanıyor yeniden
Ya da ölüyor içimizde birşeyler

Biz insanız
Ve hala imla hatasıdır adımız
Kuşe kağıdına baskılı yaşamlarda.

Namlu ucu tedirginliği
Eksik uykularımızda.