Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Kelimeler yakıştırdım
Sol yanımın dinmeyen ağrısına
Çarparak gündüzlerimi yüzüne
Gecenin ve bitmeyen kederimin...

Bak oğlum,

Bir saz çalıyor
Kayıp zamanlarında
Bir yaz akşamının
Bir saz
Her teli göğe doğru uzanan
Her teli bir yürek

Bir mezar taşı gördüm bugün
Henüz üç yaşında
Siyah gözleri
Gülümsüyordu dünyaya aynı çocuklukta.
Bıraksalar koşturacak daha
Oyun bahçesi sandığı mezarlığın

İki satır yazı sadece
Tüm söylenemeyenlerden arda kalan.
Belki unutuldu birçoğu o cümlelerin.
Gez
Göz
Arpacık

Eğer tarafsızlık
Tıkamaksa kulaklarını
Yapılan haksızlıklara
Hepinize inat bağırıyorum
Bütün beynimle, yüreğimle
Toprağına her damlasını

Bir kelimeye sığdırmak esas olan
Koskoca bir düşü
Tüm sayfaları yırtıp atmak
Anlatabilmek yüreğinin yarattığı depremi

Laf geçirmek imkansızdır artık bilincine

Ne kadar zorsa sevgiyi kazanmak
O kadar da kolaydır kazanmak nefreti
Öyle ki mümkün olmaz çoğu zaman
Birleştirmek parçalanmış bir kalbi.

Yıllarca beklemişsindir

Tek satır yazabilmek için sana
Yazmayan kalemlerden medet umdum
Ve kör bir bıçakla yardım sessizliğin bağrını

Ellerim üşüyor
Soğuktan değil ama

Temiz yüzlü güzel bir çocuktu
Birkaç dostu
Ve çokça kitabı vardı tozlu raflarında
Başkada ihtiyacı yoktu zaten

Adam gibi hüzünleri vardı onun

Şiirimin anayurdu yalnızlık,
Unutmadım gülümseyişini
En yorgun akşamlarımda

Cam kırıkları içindeyken göz bebeklerim
Kayıpken beynimin sol yanı