Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Yokluğa aşık olmak şairin işi
Her daim sıcak tutmak yüreğini
Kahretmek değil gecelerce
Sevmeye ve sevilmeye bırakmak kendini

İsyankar imgeler çıkartıp bilincinin kınından

Gülüyorsam bugün
Mutlu olduğumdan değildir
Bu gülüş acılara inat

Avazım çıktığı kadar bağırıyorsam bugün
Dişlerimi sıkıp,

Ilık su ve bayatlamış ekmek tadında hayat
Biriktirip de söyleyemediklerim gibi
Çok özleyip de yaşayamadıklarım gibi

Korkusuz gözlerle bakabilirim artık her şeye
Kırılacak yeri kalmadı kalbimin diğer zulümlere

Bir gün gideceğim mutlaka
Bir ıhlamur ağacının kokusunun
Ya da bir klarnet sesinin ardına düşüp

O gün düşme sakın peşime ey İstanbul bakışlı kız
Senin martıların var bu şehirde

Ne kadar kaçarsan kaç
Gelir bulur seni kayıp zamanların rüzgarı
Sen kavga mevsiminin çocuğusun
En gerçek türküyü yazmaktır senin işin

Nereye saklanırsan saklan

I.
Çatlamaz mı bu gece bu yürek
Fırlayıp göğüs kafesinden
Hürriyetini istemez mi bu gece
Alıp başını gitmez istemez mi uzak denizlere

Anlatmak istedim insanlara
Güzelliğini,
Sevgiyle yaratılan her şeyin,
Erdemini
Paylaşmanın bir sevgiyi,

Uzanıyorum koltukta
Mum ışığı bakıyor bana
Uzadıkça uzuyor ateşi
Ben olduğum yerde duruyorum öylece
Bir saz çalsa şimdi
Bir türkü söylesek mum ışığında

Kederli bir sevdadır halk
Sen onun için kanatırken genç ömrünü
Yarana tütün yerine tuz basandır…

2008

Yağma artık yağmur
Yeter artık yağma bu şehre
Sularınla temizlenmez bu şehir
Öylesine kirliyken insanları

Bir isyan dalgası gibi