Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

I.
Merhamet yalın ayak gezer bu dağlarda
Tabanlarını sıcaktan çatlayan
Çakmak taşı kayalar keser
Bir türkü söyler Kürtçe
Dokuz -onbir nöbetinde Mehmet Çavuş

Ne kadar büyüsek de
Hala o çocuk yüzlerimiz saklıdır
Annelerimizin yüreklerinde.
Ilk sözlediğimiz sözler hala kulaklarında.
Hala bir gülümseme kaplar dudaklarının kenarını
Akıllarına geldiğinde attığımız ilk adım.

Korkma yüreğim
Korkma, yaz bu şiiri
Sensiz her gün kaybediyorum zaten ben bu kavgayı

Sıradan bir hikayenin
Koskoca bir destana dönüşü gibi

Hürriyet sadece beyinlerimizde.
Kimimiz dağlar denizler boyu tutsak
Kimimiz üç metrekarelik betonlar arasında hür

Yürek ister
Görebilmek için

Her zaman umduğun yerde değil beklediklerin
Yarattığın yerde başlar bütün sevmelerin

Sımsıcak bir odadan
Buz gibi bir karanlığın ortasına dalar gibi
Ve küçücük bir kıvılcımla

Her yer yalnızlıktır
Sinema salonları
Deniz kıyıları,

Boynumu gümüş bir kolye gibi sarar ölüm
Tutma ellerimi ne olur

Her harften ayrı bir söz yarattım kendimce
Her satırını işledim ilmek ilmek
Dedim ki
Her yolculuk öncesi
Mutlaka bir şiir yazmalı insan
Döndüğünde okumayı ümit edeceği

Herkes kendi kavgasının kahramanıdır
Ve cesurdur yürüyebildikçe korkularının üzerine
İrkilir titremeye başlarsın serin bir gecenin karanlığında
Yüreğini ısıtacak olan herkes senden
Sanki senden binlerce yıl uzaktadır
Karanlık çağıldar gittikçe yükselen bir sesle üzerine

Herkes sadece kendi olduğu için
Farklı hepimizden
Herkes kendi olduğu için bu kadar yabancı

Herkes kendi olduğu için
Nefret dolu gözleri

Her mayın bir tohumdur ayrılığın bahçesinde
Oysa biz sadece sevgi olsun istedik aşk bahçelerinde
O bahçelerde koşup oynasın çocuklar
Kolsuz bacaksız kalmadan
O çocuklar tüm renkleriyle görebilsinler dünyayı.