Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Yasaklayabilir misiniz bana dünyayı
Sökseniz de dilimden sözcüklerimi
Anlarım
Dilini bilmediğim uzak ülkelerin
Özgürlüğe yakılan kan kırmızı türkülerini.
Siz satarken gerçek uğruna

zordur benim sevdiklerim, kafamda kurduğum binlerce cümlenin en kısasını bile kekelemeden söylemeyi beceremem hiçbir zaman... bir şarkıya sığsın isterim, ya da dünyanın bile durduğunu sandığım saniyelik bir bakışmaya...

tesadüf değil gerçekten de, her eylül, uykularımın altüst olması, rüyalarımda gördüğüm mutlu günlerimin sadece şiirinin yazılması... ve kalbim bir göçük altından çıkartılıyormuşçasına uyanmak gelen sabaha...

Hep böyle değilmiydik büyüsek de bir yanı çocuk kalan.. ne zaman gerçekten sahip olduk ki kaybetmekten çılgınca korktuklarımıza...

Yüzüm
Yaz günü hükmünü yitirmiş
Dağ başı yalnızlığıdır şimdi

Hep aynı yerde bekleyeniydim ben biten günlerin
Ve sizdiniz sürekli uzaklaşan ve yakınlaşan

Yürek;
Bütün dillerde farklı yazılıp
Aynı okunan...

Bir acem kızının gözleri gibi
Herkesten ve herşeyden uzakta

Yürüdüm öylece
Yoktu ardım sıra bakan
Ne olmadık zamanlarda
Ansısın çıkıp gelen bir dost yüzü
Ne de kim olduğumu unutmak üzereyken
Tüm zamanları bölen bir telefon çığlığı

Yürek vezninde yazılmış şiirlerim var benim
Her hecesini şehrin sokaklarına
Tırnaklarımla kazıdığım.

Buğulu gözlerimde tutuşurken dünyalar
Tersine dönmeye başlar birden

Yitik türküm
İnsan kalan yanım
İzini sürdüğüm yıllar boyu
Serinliğini kendimden bile çok özledim

Sazım yoktu

Yokluğa aşık olmak şairin işi
Her daim sıcak tutmak yüreğini
Kahretmek değil gecelerce
Sevmeye ve sevilmeye bırakmak kendini

İsyankar imgeler çıkartıp bilincinin kınından

Öyle bir özlemdi ki bu
Ne suya benzerdi
Ne de ormana.
Yalnız bir an için
Koskoca bir ömrü harcayabilirdi belki insan
Vazgeçebilirdi bütün anılarından

Özlüyorum seni ey yaşamak
Özlüyorum seni
Dur durak bilmeksizin
Özgürce koşmak düzlüklerinde
Sonra yorulmak
Ve daha ölmediğini anımsamak