Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Uyan artık
Yok artık yalnız senin için yaratılan
Ve senin için dönmüyor bu dünya
Ve ne olursa olsun
Durdurmayacak dönmesini
Tükendiği an senin için tüm vakitler...

Şair olmak,
Ne garip şey
Duvarlara kanayan yarandan
Sızan kanlarla yazı yazmak gibi,
Akarsu üzerine resim yapmak gibi,
En büyük acılardan

Sahip çıkmak istiyorum
O yaralı ruhuna
Gel bul beni
Sürgün yüreğimin uzaklığında.
Bizim için yazılmış bu kader baksana
Eksik kalmış neyimiz varsa

Öyle bir özlemdi ki bu
Ne suya benzerdi
Ne de ormana.
Yalnız bir an için
Koskoca bir ömrü harcayabilirdi belki insan
Vazgeçebilirdi bütün anılarından

Özlüyorum seni ey yaşamak
Özlüyorum seni
Dur durak bilmeksizin
Özgürce koşmak düzlüklerinde
Sonra yorulmak
Ve daha ölmediğini anımsamak

Rüyamdan düştüm
Paramparça oldu düşüm
Bir daha uyumak istemiyorum
Bir yanım dünyada kalsın istiyorum
Bir yanım daima uyanık

Rengarenk yaşıyoruz
Mavi tulumlu adamlar
(belki denize dalıp uzun uzun, hiç iç geçirmemişlerdi)
Üç kuruşa yıkıyorlar kirlenmiş ölülerimizi

İnfazlar sarıyor moraran boynumu bir kolye gibi

Ne olur yetiş
Son ışık bu yurdu terk etmeden
Son çiçek de kurumadan düş bahçemizde…

Dinmeden kelepçenin oyduğu bileklerimin sancısı
Düşen son arkadaşın kanı kurumadan

“sonra biz büyüdük
büyüdükçe yüreğimizi küçülttük”
(Tayfun Talipoğlu)


Hayatın sırrına varmış çocuklardık biz. Gözlerimiz beş yaşındaydı ama yüreğimizde yüzlerce yılın yaşanmışlığı. Yeryüzünde kaç bebeğin çığlığı toprakla boğulduysa, kaç ana soğuk bir taşla sarmışsa bağrını, kaç köy yakılıp yıkılmışsa, kaç insan yalın yapıldak dökülmüşse yollara biz görmüştük sadece.

.......Ey insanlar,
.......Nasıl kızarım size. Üzerinden geçtiğiniz yerin bu kadar kırılgan olduğunuz bilseydiniz basar mıydınız hiç. Farkına varsaydınız benimde sizler gibi bir kalbe sahip olduğumu bu kadar oynar mıydınız yaralarımla...
.......Anlamakta zorlansam da o anlamsız gözlerinizdeki sevgisizliği vazgeçemiyorum bir türlü siz karşılıksız sevmekten.
.......Benim kafam ki yüreğimin içine sığacak kadar dar.
.......Benim yüreğim ki kocaman, düşüncemi sığdırabileceğim kadar...
.......Ey insanlar,