Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Her akşam yeniden yazabilirim bu şiiri
Ellerimin titremesine aldırmadan

Bambaşka bir uykudan uyanır gibi
Kendi ellerimle yeniden yaratabilirim
Çalınmış sabahlarımızı

Hep ertelenmiş bir şiirdi içimde aşk
Mutlu günlerimi atlatmayı beceremezdim bir türlü
Ayrılığı anlatan tek bir hece bile yokken yazdıklarımda
Her gece göğsümün üzerinde gezinirdi hüznün elleri

Evcilleştirilmiş acılarım vardı benim

Herşey bir anlık sanki
Güneş bir an gösterip aydınlık yüzünü
Saklıyor ardına kara bulutların
Ceylan gözlü bir kız
Düşlerine giden otobüsü bekliyor caddede...

Hoş geldin ezberime güzel çiçek,
Sonbahar burcundayken bütün ümitlerim

Senin olmadığın zamanlardan tanıyordum seni
Yalnızlığımın çığlık çığlığa haykırdığı gece yarılarından
Her gece bakışlarının ırmak serinliği bıraktığın

Devir
Kimsesizlik devridir
Kalabalıklar içinde

Ve vakit akşamdır
Merhem gibi yarada

Dostum iyi koru yüreğini
Nesli tükenmekte olan bir kuştur yüreğin
Bir çocuk saflığındadır.
İyiye, doğruya, güzele hazır kendini fedaya.
Bir volkandır patlamaya hazır
Zulme, haksızlığa karşı

Biliyorum
Kurtarmayacak beni
Bu dört duvar
Bu inziva,
Kaçmak
Uzaklaştıkça daha da koynuna düşmekti korkularımızın

Balık olmak vardı
Uçsuz bucaksız şu deryada
Deryayı bilmeden dolaşmak gamsızca
Bilmeden şu koca dünyanın tasasını
Bilmeden zulmü, esareti, korkuyu
Sonsuz derinliklerde yaşamak hürriyeti doyasıya

Hep eksik yanlarını ararken hayatın
Yaşayamaz oldunuz güzellikleri.
Kördü gözleriniz
Kendi ayaklarınıza bulaşan çamuru göremeyecek kadar
Ve sağırdınız
Yanı başınızda

An geldi
Sustu gramofon
Eski zamanlardan bir cuma çalmıyor artık
Nice dostlar yitirdim
Tebessümleri kanar hala sol yanımda
Ne kadınlar sevdim seninle