Melih Coşkun Şiirleri - Şair Melih Coşkun

Hangi devrim var ki
Kessin öz kardeşinin boğazını
Ve dökülen kanla yazsın
Çorak toprağa
Barışın, demokrasinin adını...

Sabaha karşı
Uzak şehirler doluyor yüreğime
Her resim başka anlatıyor ayrılığı

Doğaçlama bir tiyatro sahnesi gibi
Geçiyor gözlerimin önünden hayat,

yalnızlık nedir sevgili;
hüznüne hiç kimseyi ortak edememek…
rüyamda duyduğum bir şarkı yahut
yüzünü karanlıkta göremediğim
bir sevgilinin dudaklarından dökülen

Hangisi sıla
Söyle bana
Ey doğduğum koca şehir
Doğduğum yer midir sıla
Yoksa seveceğim yer mi olacak

Mezar taşları nöbet tutuyor
Şehirlerin sahipsizliğinde
El koymuşsa geceme temmuz
Çiçekler bitmemişse daha dost mezarlarında
Yaram kabuk bağlamadan
Gireceğim inadına o kente

Yaşıyoruz, içimizde geçmiş günlerin hüznü
Yaşanmamış günlerin sıkıntısı
Geçmiş günlerin pişmanlığı
Yaşanmamış günlerin umudu,

29 Nisan 2002

Yine bir otogar gecesi
Herkes içindeki hiç kimseler
Bir an büyük bir kalabalık
Sonrası sessizlik
Göçtü sanırsın bütün insanlar
Sanki boşaldı bir anda yeryüzü

Yine sizi düşündüm
Bir tek şarkı dinlemeden
Bir kez olsun kabartmadan yüreğimi

Yine sizi düşündüm,
Odamın çatlamış duvarları arasında,

Yürünecek bir yol kalır her zaman
Sorulacak hesap
Yıkılacak barikat
Kazanılacak savaş

Söylenecek bir söz vardır her zaman

Bir adam yürüyordu
Eskimiş asfaltında şehrin
Bir seyyar satıcı,
Bir baba,
Kafasında yuvasının yarını
Yürüyordu yolları yararcasına