Melek Dalgıç Şiirleri - Şair Melek Dalgıç

Bir hercai gülüş
Kandıramaz beni
Geçti delidolu yıllar
Çocukluk demeli
Her hatanın vardır bir bedeli
Sağa sola baktım ayaz

Yerine kimseyi koyamadığım
Günlerde
Özlemeyi öğrendim
İliklerime kadar
Her yanım sen
Sahipsizim

Bir sabah uyandım
Kalbimi yokladım
Yoktun
Pencereden ansızın
Uçan bir kuş gibi
Uçup gitmiştin

Bir şeyi kaybetmek
Tanıdık olanın
Elimizden kayıp gitmesiyse
Kaybolmaksa tanıdık olanın
Belirmeye başlangıcıdır
Ey mevsimsiz sokakların

Zaman suda bir sarkaç
Akisini gördüğüm
Yağmursuz ıslanmışsın
Yine bu akşam
Gözyaşını sevdiğim
Sesinde buruklukla beraber

Kalbine misafir oldum
Gecelerine yıldız
Şimdi gitme vakti
Ağlama küçük kız
Bir gün gelirsem
Bakarım ki boşluğum dolmuş

Duvarda zamana yetişemeyen
Ağır aksak bir saat
Ruhum yelkenleri kırılmış
Pusulası şaşmış
Alabora olmuş bir tekne
İçimde yakınken de

Gecenin puslu sokaklarında
Yağmur üstüme üstüme yağar
Gözlerimde eşlik ederken
Zamana bir çentik attım
Ama sen hala aklımda
Sessizliği susmayı öğrettiler

Mutluluğun resmini
Çiz desen
Çizerimde
Kalıcı olmaz ki
Bana dilsiz olursan
Sağır olurum

Sabah serin
İstanbul'da yağmur var
Günaydın
Seninse gözlerinde
Yalnız mı geçirdin
Bu karanlık geceyi