Bir fırtına esiyor
Mardin taraftan
Telkari kırılganlığı kalbimde
Senin kuşların
Martılardan ibaret değil
Lacivert gecelerde
Sen bir armağansın
Ruhuma
Tam solmuşken umutlarım
Ansızın ışık saçan
Ruhuma
Cümle alem duysun
Sokaklar şiir kokunca
Kaç kez bugün seni
Aramaya niyetlendim
Elim gitmedi telefona
Ama yine de yüreklendim
Yağmurda yıkayınca sevgiyi
Bu gece rüyama gel
Seni çok özledim
Saçlarımı okşa
Nasihatler ver
Sarılıp koklayayım
kızım de
Sesin sesime değmeyeli
Sesimi de ayrılığa alıştırdın
Turnayla da yollama selam
Bir vapurda yanım boşsa
Sen ayrılığa alıştın
Uykuların bölünmezse rüyadan
Hazin bir mevsimse
Yüreğimde bekçi
Senden yana ne varsa
Uçup gitti
Oysa ki sevmen için
Benim sevmeme
Bazen gün içinde
Biraz sessizlik
İyi gelir
Saat zamanla yarışırken
Sessizlik en doğru
Ölçü birimidir
Bir zaman
Belki sürgün verir
Kırılmış bir dal
Yeniden
Bir umut filiziyle
Düşünce alırsa ruhunu
Sabahı dinledim
Martı sesi kumru sesi
Herkes bir şeyler anlatıyordu
Ama benim sesim
Sessizliğini korudu
Anlatsam da dinleyen yordu
Hüznü ektim
Anılara dalınca
Bitmeyen geceye
Sarmaşık gibi tırmandı
Bir türlü gelmek bilmeyen
Sabahın çehresine




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!