Melek Dalgıç Şiirleri - Şair Melek Dalgıç

Geçmişten tanıdık bir yüz
Baktım da kalbime
İçinde yok gibisin
Bir kıssaydın geldi geçti
Maziden kalmış
Kalbimin ucuna ara ara battıkça

Aşk bir tebessüm
Silik anılar
Susuz bir yazdan kalan
Kurumuş dallar
Ayrılıksa bir hicran
Yürekler yakar

Şiirler yazıyorsam
Anıları sıcak tutmak
İçin değil
Beklemek mi haberleşmek mi güzel
Bundan da emin değilim
Tek bildiğim sanıyorum ki

Belki daha çok
Üzülmem gerekiyordu
Benim hissettiğimse hissizlik
Demek ki her şeyin
Bir vakti zamanı varsa
Seni unutmanın vakti geldi

Bir duman kaplarsa
Yüreğini
Pişmanlıktan
Bil ki aklıma düştün
Sorgusuz sualsiz
Dinle kendini

Yağmurlu bir İstanbul
Sabahında
Güneş peçesini çekmiş
Gülümseyen yüzünü saklamışken
Tarafına
Bir simidi bölüştüğüm

Bir turna sessizliği
Gözlerinde zaman
Gözbebekleri büyüdükçe
Yalnızlığı çoğalan
Ertelenmiş akitler
Dökülür zamansız açan

Sen köz müsün
Yakıp da sönmeyen
Yalnız kaldığımda
Acıtırsın en derinden
Gündüzleri boş ver de
Geceler çok hatırlatır

Ne üzgün nede pişman değilim
Olsa da bir kumru
Kanadında veda
Hayatla vardır
Bir merhaba
An gelir gökyüzünde

Yüreğimin meşalesi
Nehir gibi
Sana doğru aktığım
Sözlerin bazen zehir
Bazen hançer misali
Anılar penceresinde