Melek Dalgıç Şiirleri - Şair Melek Dalgıç

İki sevdalı mı
Deli çınarlar başında savrulur
Yoksa iki yakanın aymazı mı
Hani gülüşlerini koparırsın ya
Papatya gibi
Gamzelerim sende kalır

Yine bayram olsa
Ben çocuk olsam
Dolaşsam
Eski adet usulde
Şeker toplasam
Sıcaktan eriyen

Benim keyfim yok
O kadar çok keşkelerim var ki hayatta
Keşke doğmasaydım dediğimde
Oluyor arada
Bir yağmur olsa
Uslanırdı gözyaşlarım

Sahra çölünde kavrulup
Dolaşırken yüreğin
Yıldızlar yarenlik eder
Derin bir yankıyla
Yalnızlığına
Mazi bir yara kalmış

Bazen bakarsın da değdi mi
Bunu düşündüysen
Değmemiştir
Şimdi küskün bende anılar
Keşkelerim
Anneme yaptığım haksızlıklar

Yıldızlar küsmüşse geceye
Gece mi suçlu
Mavi koylarda balıkçılar
Elleri boş dönüyorsa
Sandal mı
Kirpiklere uyku düşmüyorsa

İçimdeki hicrana
Sordum seni
Eskimiş acılarım
Engellere sordum
Yıkılmıyor çitlerin
Kalbime sordum

Gölgeler inerken geceye
Kış uykuda
Beni hiç mi
Unutmadın sen
Şimdi unutmasan
Kimin umurunda

Unutmak mı kolay unutamamak mı
Hangisi
Yalnızlıkla savaşırken
Aklına gelmiyorsa
Anılarda dahil sessizliğinde
Merakta edilmiyorsa

O yaz kiraz mevsimiydi
Hala kalbim ellerinde
Müsaadesiz aldığın
Bir avuç kiraz gibi
Senli günlerden vazgeçince
Güneş sürgüne yolladı