Adı aklıma gelince
Hiçlik fırtınası
Bende çağrıştıran
Bahçede sakız gülleri
Bana aşkı anlatan
Kokusundan sarhoş
Kış gününde
Bahar olup
Mahzun gönlüme
Bir hoş geldin
Gülümsetirken yıldızlar
Aysız geceyi
Gün geceden hüküm giymiş
Meğer gece ayazlarına
Tutunmuş yüreğim
Yüreğinden savrulup gitti
Karşı dağın
Karı gibi
Ey hüzün şehri
Göçebe gönlümle geldim ülkene görünce seni
Gitme niyetimde gitti şehrime
Kalbim bir istiridye
Sense henüz keşfedilmemiş
Bir inci tanesiydin
Gece uyku firarda
Kaçarsa gözlerinden
Tepeden tırnağa
Yolcusu kayıp
Limandan ayrılmış
Bir gemi
Zaman her şeyin
Üstesinden gelirde
Yüreğe söz değerse
Yara alır
Olmaz deme
Belki bir gün yaralarının
Zaman eskiyor
Zamanın içinde sen
Bir çocuk ağlıyor
Baktım ki içinde ben
Eski yaram acıyor
Acıtıldığını duyunca
İğde ağacı
Kırılgan narin
Rüzgarın şiddetinden
Bir o yana bir bu yana savrulunca
Suskunluğunu bozmuş
O kadar heybetli
Kafam karışık
Bir yanım seninle dargınken
Bir yanım barışık
İkilemde uykularım
Gecenin siyah zehrinde
Akılıma gelince sen
Ne gözlerinin ışıltısı
Nede kara gözlerindeki
Kirpikler alır beni benden
Artık ilgilenmiyorum
Bir sabah kalktım
Yoksun birden




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!