Menekşeler Açarsa Şiiri - Melek Dalgıç

Unutmak koca bir yalnızlıksa
Unutmamak sanki varlığın mı
Zamanın tınısı
Saat gibi vururken yüreğine
İklimlere uzanır sensizlik
Ayrılığın temsilcisi sarı papatyalar
Sarar etrafı
Bakmıyorum artık falda ne çıkar
Dokunmuyorum yapraklarına
Bakarsam içimde
Koca koca ümitleri kırar
İçime içime batar zaman
Eskisi gibi değil
Her şey ağır aksak
Bir yol
Yokuş mu her zaman
Ben papatyalara küstüm
Onlar doğrucular
Menekşeler sürgün verdi
Bu ara eğer açarda bahara
Gülümserse
Hala sana inancım var