Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Onlar, gök mavisi renginden umutlarımızı çaldılar
Yıllarca, aylarca
Gülkurusu sevdamızı
kırdıklar
Onlar
Bir seher vakti

Hiç bitmeyen, şu engin yolculuğumda, ben en çok
Senin o gülden güzel olan
Gülüşünü sevdim
Güzelliği
Cihanı âleme sığmayan
Yanakların üzerine düşen

Uzak yolları yutan, göğe ulaşan
Ben size vurgunum heybetli dağlar
Tüm azemetiyle gönlüme giren
Yavuz yiğitlere dost olan dağlar

Aydınlığa doğru uzanıp giden

Özgürlüğe bırakalım bahar'ı, bırakalım kendi haline umudu
Ekin vakti, tenden toprağa damlayan
Terden
Kopup gelen
Özlenen, o tüm güzellikler
Eski zamandan kalma

Dünkü dert, bugünkü çile hep aynı
Can garip, yâren garip, yaşam garip
Halkız uyandık! Mavala kanmayız
Halklar bitmeyen kederden muzdarip

Şu çoğalan acılar hiç durmuyor

Gelinciğim
Sevdiceğim
Biricik yavrucuğum
İçindeki yaran azmış
Ciğerine soğuk dolmuş
İnliyorsun feryat-figan

Hasretle mahsur kalan, içinde hep ah çeken gönüller olan
Gözyaşları kaynayıp dökülürse yanağa
Susar mı şakırdayan
Dil
Sızlamaz mı seven
Yürek

Padişahların kudretinden kudreti daha güçlü
Tanrılardan daha da adaletli sayılan
Elleri toprak gibi
Tohum gibi
Ağaç gibi üretken
Yağmuru gibi bereketli

Zalımleri güldüren arsız dünya
Dert bizde, çile bizde, kasvet bizde
Yıllardır canımızı yakan dünya
Ağıt bizde, zar bizde, figân bizde

Ne vicdan, ne ar kaldı, nede haya

Hepinize can dediğim erenler
Bir gün benide toprağa gömerler
Talkın, sela, dua, tekbir, istemem
Mezarıma çalı çırpı örtsünler

Dertleri bana etmeyin bergüzar