Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ev berxwedan, ji me re an mirin an hebûne
Bo me Kurdan an koletî an jî azadî ye
Ev şerê dijwar, me re an hebûn an nebûne
Vê sondê vê qesemê, binketina Rom’ê ye

Sedsalan e, dinya me Kurdan re tim zîndan e

Gede lawko çûna te ji min re bû derd
Bê te jiyîn min re kozir e, agir e
Şewata evînê şewateke zore
Xorto were destê min bigire

En sıcak günlerde güneşin acımasızca yakıp, kavurduğu
Kurak topraklarda, hiç yaşam olanağı kalmayan
Dalda kavrulup solmuş
Çiçek misali
Tutsak kaldığım
Şu

Sen baharsın, ben o üşüyen yürek
Erit dağlarda karları, buzları
Sen bereket, ben çorak toprağım
Bırak aksın üstüme, Muş çayları

Sen yemyeşil dallarda, yapraklarda

Nidem, nidem yine şaşırtın beni
Geceye, karanlığa vurdun beni
Hırıçın boran gibi sineme estin
Kolay yıkılmazdım, sen yıktın beni

Derdimi demeye yetmiyor sözüm

Gözlerinin ışıltısında kayboluyorum,  bu yaşam kavgasında
Uykumun en tatlı yerinde
Tebessümünle
Uyandım
Sensiz, sessiz gecemde
Uğrunda ölünecek kadar güzel

Gecenin rahminde saçlarında mehtap taradığım
Özgürlük biçmek için
Şahlanan
İsyandır ektiğim
Ey bitmeyen yürek sızım
Haydi gel

Zaman gibi akıp giden, gerçeklere ulaşmayan firari ümitlerim
Bilinmezliğin şu uçsuz bucaksız dünyasında
Yeryüzü kaynıyor yüreğimde
Göğsüme tüneyen
Bir kâbus gibi
Beni hep hayatın içinde

Ez bedbextim ji ber karwana xeman
Wek çem û newalan, bi derd û kulan
Hêsirên çavên min tev lemelemin
Wek qirîn, gazî wek kerba tev dilan

Bêkesî min re kul, min re derd e

Sübhan'ın az ötesinden
Yıldızlara yoruyorum
Yüreğimin hummasında
Gün, güneşi bekliyorum

Figan feryat düşmüş göğe