Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ew nijdevanê behît!
War, welatê me nehişt,
Ne nan ma ne jî avran
Koma gelan birçî hişt.

Ew dewleta baladest,

Gülüşleri gölgesiz, gamzeleri hep gül veren
Yüreğinin bam telinden
Sevgi ırmağı akan
En güzel hediyem olan
Dudaklarımda dudakları kalan
Ellerini arayan ellerim, yine bekliyor seni

Em diçin warê Qers ê
Bi Çatax ê, Derêzoz ê
Bi hewara dîsa hewar
Boy şerê nav Dugor ê

Li hezar û nehsed û sê

Toprağı delik deşik
Yerlerde
Acısı boy veren
Bedeninden
Kafası kesilmiş
Yanağında gülümsemeleri

Huzur olmayan dünyandan bana ne
Sömürü düzeni ezip geçerken
Canlar vuruluyor, yahu sorun çok
Irkçı, faşist düzen ar etmezken

Dönsün dursun dünya, aman bana ne

Çiçekler kadar güzel, su kadar berrak olan
Derinliklere kilitlenmiş
Yüzünün ince ayrıntılardan
Memleket özlemi kokan
Bakışlarından
Katman, katman çağlayıp

Bırakalım hanı, köşkü, sarayı
Defedelim halkı saran belayı
Cennet, cehnem boş laflardan ibaret
Gül- gülüstan edelim tüm dunyayı

Gezelim Muş’u, Sivas’ı, Konya’yı

Gün daha ağarmaya başlar başlamaz, her seher vakti ekmekte, aştasın;
Karanlığı aydınlatarak uyanan
Düşlerin
En derin
En koyu yerinde.
Saçı dağ çileği kokan,

Zonklayan, bitip tükenmeyen çok sancılar sabahladı
Vücudun çıplaklığına, güneş teni
Toplum sevgisi görmeyen
Efkâr, efkâr renkleri üzerinde kuruyan
Çok baharlar kanadı koynunda
Sabahlara kadar

Ey divane böbürlenip çağlama
Geçitleri, köprüleri bağlama
Dokunma yaşama, cana, canlara
Zalimleşip yürekleri dağlama

Umutlanma boran sana yol vermez