Yaşanılan çok kötü bir zamandır
Kış gitmiyor, dinmiyor fırtınalar
Bu ne haldir her yer zifir karanlık
Hiç bitmiyor şu boğucu dumanlar
Şu kardan, kıştan tüm yollar kapalı
Ji vê dilê germ, ji van çavên zelal
Ez bi hevalan û dostan bawerim
Bi şevan û rojan ez tim dimeşim
Ji bo azadîya gel bendewarim
Yara min
Dilê min
Lez wera ba min
Ez helbestvanê bê niştiman im
Ez bi salan e bêguman û bêziman im
Were vê bajarê xerîbîyê min helde bibe
Yüküm ağır, gücüm bitti
Dertler beni heder etti
Bir ümide sarılmıştım
O da göçtü, o da gitti
Gönlüm yorgun, dilim suskun
Ey her gadasına kurban olduğum
Gel gör bin dert esti gönül dağıma
Gördün mü? Ne arı var nede kumru
Boran vurdu baharıma, yazıma
Bu memleket ahvalı mıdır nedir?
Huzuru bol gülümsemesinde, öylece çakılıp kalakaldığım
Gözlerinde sabah güneşi boy verirken gördüğüm
Bahar, yaz gibi yanaklarından
Umut, şefkat çiçekleri
Ateşten goncalar
Güller açan
Emeği, yaşamı talan ettiler. Menfaat uğruna ülkeyi satılar
Fukaralık geçit vermiyor
Açlık, sefalet, yoksulluk var
Zam aldı başını dört nala gidiyor
Yiğidin
Kira verecek
Bizim için, şafak söktü
Bugün bize gün doğuyor
Karanlıklar geçti gitti
Kalkın bakın gün doğuyor
Tüm ülkeye tüm canlara
Süslenmiş de pullanmış
Yazmasını bağlamış
Yavuklusu kolunda
Sol omzuna yaslanmış
Gözüne sürme çekmiş
Ne çok ama ne çok yaralandım
Dipsiz karanlık kuyularda
Sınır tanımayan düşlerimde
Kaç zaman üzerimde geçti
Bilmiyorum
Küf tutmuş ranzamda




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.