Emeği, yaşamı talan ettiler. Menfaat uğruna ülkeyi satılar
Fukaralık geçit vermiyor
Açlık, sefalet, yoksulluk var
Zam aldı başını dört nala gidiyor
Yiğidin
Kira verecek
Bizim için, şafak söktü
Bugün bize gün doğuyor
Karanlıklar geçti gitti
Kalkın bakın gün doğuyor
Tüm ülkeye tüm canlara
Ne çok ama ne çok yaralandım
Dipsiz karanlık kuyularda
Sınır tanımayan düşlerimde
Kaç zaman üzerimde geçti
Bilmiyorum
Küf tutmuş ranzamda
Parçalanıp savruldum her akşamın ufkunda
Güneşi doğmayan her sabahın şafağında
Dikiş tutmayan kanayan yaralarım
Şakağıma namlu dayatan cellât
Hüzün dolu yüreğim
Canları ezip geçen
Haydi uyan, uyan karanlığın kalbinden süzülen gün ışığı
Sabahın sinesine
Dökülen aydınlık
Çoktan çilemeye başladı
Gülpembesi yanağından
Umut
Süslenmiş de pullanmış
Yazmasını bağlamış
Yavuklusu kolunda
Sol omzuna yaslanmış
Gözüne sürme çekmiş
Bildiğimden değil bilmediğimden olmalı
Seni dişlediğimde
Kanı
Dişlerimden sızan
Eti
Tırnaklarımda kalan
Yolu yanlış, dili sivri…
Her bir kelâmı ağı, ateş!
Her bakışı suç,
Yaşantısı hile,
Midesi haram,
Cebi dolar dolu,
Korona bize bulaştı
Hastalar yüz bini aştı
Ne derman var ne de çare
Doktorla bu hale şaştı
Bacım gel helalaşalım
Şu iki cihâna hele bir bakın
Birinde can yakan bir cehenem var
Diğerinde zulüm, baskı, savaşlar
Birçok nemrutlar var, eşkiyalar var
Bana zül geliyor! Her iki cihân




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.