Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Sen balta girmemiş ormanların ilk yaz buğusu
Dağ masalların anka kuşu
Annesinin eteğine
Tutunan
Yürümeye aday, bebek yürüyüşü

Ey çocuk! Emeğe göz diken, rızık çalan halkı sömüren
Burjuva siyasetçilerine, şaklabanlarına, uşaklarına
Sofularına, hocalarına, tüm eğitmenlerine
Hele o yardakcılara, hele o remilcilere
Hele o soytarı falcılara hiç inanma
Onlarda oyun, onlarda hile fazla

Halime gülme, ciğerimi söktüm
Gözyaşlarımı nehirlere döktüm
Boran, rüzgâr, yel üstüme estikçe
Ey dertli gönlüm, günden güne çöktüm

Yâr, gün bana doğmadan kararıyor

Hasretin adı, özlemin adı sen, umudun adı sen olan
Dağlara, yıldızlara, denizlere
Adını koymuşlar
Bilmem bendeki seni
Sana gönül vermişliğimi
Nasıl anlatayım

Wargehê me bû gorîstan
Kul û xem û bi derdîstan
Felek mala te helweşe
Bihar min re bû zivistan

Ey dilê min wisa nabe

Ey can, ey dost! Derdim dolmaz mizana
Benim ömrüm aktı kötü zamana
Sevginin, dostluğunu esirgeme
Geceyi sökecek gün getir bana

Ey can, ey dost! Sal beni aşiyana

Bir kenara mı taktık
Fistanın yırtık-pırtık
Sofrayı çoktan kurdum
Gün doğdu, uyan artık

Pencereyi ben açtım

Patlayıncaya kadar insan kanıyla beslenen! Efendileri kayıran
Kızıl kıyamet fukaralığı, göçü, ateşi
Mezarlıkta yükselen
Ağıtları
Acıya çekilen
Zılgıtları

Yandım, bu gün yangınım hem de en büyük yangınım
Acımasız, duygusuz olan ölüm katında
Namütenahi bir acı sardı beni
Tıka basa içime hüzün doldu
Çoktan geleceğini hissettiğim
Ölümün

Derdê min her dem girane
Tê de agir û arane
Dilo reben ez bengînîm
Ez dihelim bi salane

Her der min re ba, borane