Zagros Dağı’na cemre düştü mü? Gözleri hüzün dolum
Bahar’ı başka güzel, yaz’ı bir başka güzel olan
Acep Mezopotamya güllendi mi? Şimdi
Serhat’ a gitmek
Köyüme varmak istiyorum
Her köşesi bir başka
Nicedir bir deli rüzgâr esiyor şu başımda
Bazen poyrazdan, bazen karayelden
Göğsüme vura-vura içimi kanıyor
Kar, boran, sis, duman gibi
Bana geçit
Bana çığır vermiyor
Ey benim boynu bükük yüzü gülmeyen
Para, pula, mal- mülke önem vermeyen
Doğduğundan babasını hiç görmeyen
Bin ah, bin acı çeken çileli anam
Ey benim mutsuz olan bahtı karalı
Yüreğime acı doldu neyleyim
Başımı alıp nereye gideyim
Ömrü bin destan sevgisi bin çiçek
Boynu bükük anam sana öleyim
Oy ben günden güne tükeniyorum
Sen balta girmemiş ormanların ilk yaz buğusu
Dağ masalların anka kuşu
Annesinin eteğine
Tutunan
Yürümeye aday, bebek yürüyüşü
Ey çocuk! Emeğe göz diken, rızık çalan halkı sömüren
Burjuva siyasetçilerine, şaklabanlarına, uşaklarına
Sofularına, hocalarına, tüm eğitmenlerine
Hele o yardakcılara, hele o remilcilere
Hele o soytarı falcılara hiç inanma
Onlarda oyun, onlarda hile fazla
Halime gülme, ciğerimi söktüm
Gözyaşlarımı nehirlere döktüm
Boran, rüzgâr, yel üstüme estikçe
Ey dertli gönlüm, günden güne çöktüm
Yâr, gün bana doğmadan kararıyor
Hasretin adı, özlemin adı sen, umudun adı sen olan
Dağlara, yıldızlara, denizlere
Adını koymuşlar
Bilmem bendeki seni
Sana gönül vermişliğimi
Nasıl anlatayım
Wargehê me bû gorîstan
Kul û xem û bi derdîstan
Felek mala te helweşe
Bihar min re bû zivistan
Ey dilê min wisa nabe
Ey can, ey dost! Derdim dolmaz mizana
Benim ömrüm aktı kötü zamana
Sevginin, dostluğunu esirgeme
Geceyi sökecek gün getir bana
Ey can, ey dost! Sal beni aşiyana




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.