Yorgun bir ahtır bende! Ruhumdan söküp gelen
Nefes boruma düğümlenip
Sevda ezgileri
Sevda özlemi
Kürdistani bir yara olup
İçimde alev, alaz ırmaklaşan
Gün bazen bulutlu bazen güneşli, bazen sıcak bazen soğuk olur
Yaşamda
Bu hep böyle
Sen
Bazen üşürsün iliğine kadar
Buz tutarak
Diyarbakır acılı,yaralı,karalı
Boynu da bükük gözler yaşlı
Kaleleri yosun bağlamış yine
Kan kusuyor Diyarbakır yaslı
Başımı vuram taşa bu ne şok
Kötü geçen günlerdeyiz
Perperişan bir haldeyiz
Biz halkkarı soyanlara
Asla saygı göstermeyiz
Bu dünyada huzurum yok
Beni sırtımdan vuran zalim dünya
Kötülerin, densizlerin dünyası
Doğruluk, dürüstlük fayda etmiyor
Ey kötülük yapanların dünyası
Ey dert diyarı evren, şu âlemde
Uzaktan aç ve yırtıcı kurt, çakal, sırtlan uluması geliyor
Kağızman'a giden yollara
Sanki kördüğüm atılmış
Köprüler
Geçitler
Patikalar kapalı
Yüzü gün şelalesi
Gülüşü dağ lâlesi
Kalak örüyor delal kız
Güzeldir yanık sesi
Başında mor valası
Soysuz olan hak çalıyor
Vurgunu vuran gidiyor
Yoksulların derdi çoktur
Köylü Mehmet hep ağlıyor
Eşkıyalar köşe olmuş
Rezil olan şakilerden derman olmaz
Zalimlere minnet etmek doğru değil
Üyan köylü, üyan yoksul Mehmet Emmi
Fukaralık kader değil, yazgı değil
Gül sarardı, kara toprak yas bağlamış
Ben de şu dünyaya geldim geleli
Ömürümde mutlu olup gülmedim
Çekmediğim dert, çile kalmadı
Bir türlü şu devranın çözemedim
Bir ömür oldu, gün yüzü göremedim




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.