Hiç ama hiç sen o kocaman yüreğinle çaresiz değilsin
Gönüllere taht kurmuş
Diyarbakır’da
Canhıraş bir çığlıkla
Faşizme, zulme karşı
Göğsünü siper eden
Aklı-fikri çelen sevdadır, o başka dilden anlamaz
Aşktır onun dili, aşktan yanadır
Onun her bir lafzı
O
Aşkı için
Bazen uğrunda Kerem'in yandığı
Bu kalabalık şehrin bu ağaçların bu kelebeklerin
Özgürce ötüşen kuşların, böceklerin dili olsa da
Gözlerimin önünden geçen
Çamlıca’nın siluetini
Ruhumdan içime akan
Heyecanımın çağıltısını
Doymayan aç gözlü, hep bana diyip
Mazlumun, fakirin hakkını çalan
Tüm dünya âleme haykırıyorum
Her sözün, her lafın külliyen yalan
Mutluluk kalmadı, kimse gülmüyor
Yüreğime dokunan ezgi olsun
Aksanı, dili ne olursa olsun
Yoksulluğa, açlığa, çığlıklara
Şiirler yazılsın ama lirik olsun
Kadir, kıymet, değer bilenler olsun
Halktan biriyim ben, emeği sömürülenlerin kardeşi
Çeliğe yudum, yudum su veren
İşçi
Toprağa tohum eken
Köylü
Özgürlük isteyen
Şu yoz düzende
Ciğerleri sökülen
Yaşamlarına
Kan doğranan
Yüreklerinde çığlık
Bağırlarında ateş
Kesk û sor zera me yî
Gula ser axa me yî
Em zanin tu dermanî
Tu çare derdê me yî
Gula min û gula min, pir girane barê min
Li vê hevrazê de mam, tu bigire destê min
Ez, rêwîyê eşqê me, dilê min de evîn e
Bê te her der agir e, şekir û şirîna min,
Gula min û gula min, wele xortê Kurda me
Keçê rindê min re bîne
Destê te de gula şîne
Tu qulunga ser golanî
Dengê te min dihelîne
Dêrê te qutnî, qumaşe




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.