Ez şoreşger û dozvaneke kalim
Ji bo azadî yê her dem ba we me
Birano bo rojên ronî şiyar bin
Natewim, natirsîm! Ez tim ba we me
Birê min de rabe, îro xweş roj e
Biliyor musun? Sen kokan bir bahar düştü memlekete
Doğanın bir ikramıdır
Dağlara
Kelebeklere
Çiçeklere
Güneş olmasada
Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını
Çarkı çoktan beri bozulmuş, şu yıkılası çürük çarık düzende
Her seferinde ürettiğin, anlamsız cümlelerde
Boğma beni
Anlamaya çalışıyorum
Seni
Ama
Akan gözyaşları
Acıtan, sızlatan yaralarımız
En zalimler pusuda bekler olmuş
Sıkılan kurşundur
Üzerimize yağan zehir
Yüreklerden göçen kan
Axa xelqê ji xerîban re nabe welat, ez bimirim nabe welat
Wele, xerîbî ji me re
Nabe derman
Û
Nabe yar
Nabe heval
Bihar welat heşin kir
Erez çemê gulan e
Kulîlk girtin dar û ber
Qesr û qonax rexdane
Deng vedide li Erez
Bitmez hüznü gökte asılı, buğulu gözlerim ıslaklığıyla
Her zamanki gibi acılarla sırılsıklam
Olan halimle
Uzaklara dalıp gittim
Yavaş, yavaş tükenen ömrüm
Sona yaklaştıkça
Mavi bir iklimde denizi yosun kokan, kalbindeki
gecelerin başıbozuk
Ey mecburiyetten iliklerime kadar kanıksadığım
Pembesi kâkülü bir başka güzel olan
İhtişamlı
Erguvanlar şehri
Hançerlenen ciğerim, acılarım dinmiyor
Ah şu yaralı gönlüm sılamdan vazgeçmiyor
Şu dilim lal olsa da gözlerim görmese de
İsyan eden yüreğim hep sılayı istiyor
Behey giden ömrüm hey, eriyorum erenler




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.