Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ne kadar yanarsa yansın, ciğeri, yüreği, ipeksi teni,
Küllerinden ses veren bir köz gibidir o.
Toprağa düşen her damla kanı
Binlerce kez çoğalan
Ölümsüzlüğün
Öteki adıdır

Ey kanatlanmış ölüm sessizliği
Ey ezgin yüreklerin isyanı
Ey çığlığı yitik zaman
Zalimin hasmı
Mazlumların dostu olan
Bir Kürt kadını

Yıllardır, durmadan acıları çığlıklarına karışan
Kürt annelerin hançerleşen isyanıdır
Şu ülkenin
Cehennemleşen kırsalında
Uludere’de
Kızıltepe’de

Bir rüzgârdır
Kasıp kavuran
Gülleri dalından ayıran
Ocakları söndürüp
Külleri savuran
Her yeri diyarı cehenneme çeviren

Ne çok özledim seni, ah bir bilsen nasıl yandığımı
Nasıl ateş, nasıl alev topuna döndüğümü
Sessiz akan gözyaşlarımda
Seni arıyorum
Ah bir bilsen
Her ölüşümde birazda senin payın var

Vê dinê de xirabî neqedîya
Ji derdane, kulane nebaşî man
Kesera li nav dilê min de maye
Wek maran min vedide bi her deman

Gula min mezinkir zer bû çilmisî

Lawo de rabe, tu jî bimeşe
Êdî heşiyarbe, neyar pir wehşe
Hêvî bistîne, bide mexdûran
Lawo mertise, dil li te geşe

Lawo bindestî kul û mirine

Em cemîdîn em qerîsîn wext pir sare
Roj buhûrî, roj çu ava dem payîze
Li me sire me seqeme, me barane
Me azare me kedere, me xayîze

Li me şeve, em dimeşin dem qetrane

Felek pêsîra min berde
Ev çi êrîş ev çi cerde
Wek cihêbûn wek mirênê
Jîyan min re, kul û derde

Êş û jana canê min e

Ayaz, boran sarmış karlı dağları
Kağızman bağları bahar istiyor
Sakalar, bülbüller ah u figanda
Bülbül gül, dal çiçek, dal gül istiyor

Tüm yollar kapanmış, kara kış gelmiş