Ev çi derde ev çi kule
War û welat li min dûre
Pira dirban şikestî ye
Xema dilê min pir kûre
Dilê reben, dilê bêkes
Sabaha yakın bir felaket geldi
Oy acımasız, vicdansız bir haldi
On şehir, yüzlerce köyü yok etti
Hiç acımadan binlerce can aldı
Zaman sustu, her yerde dert çağlıyor
Binalar hurdahaş, kolonlar kırık, kirişler toz, toprak olmuş
Şehirlerde, köylerde dehşet, korku, panik var
Yıkıntıların üstüne
Gece çökmüş
Gök kubbenin altında
Her yer duman
Zelzele vurdu! Unutmayın bizi
Hallaç pamuğu gibi savurdu biz
Ben yaşıyorum, peki şanslı mıyım?
Bende geçmez bu acıların izi
Ölümün kucağında yalnız kaldım
Bir yanda yağmur, çamur, fırtına, rüzgâr
Bir yanda bitmek tükenmeyen
Can alan savaşlar varken
Şu yaşadığımız dünyada
Acılar haşin
Acılar zalim olur
Derin acılar, iniltili bir zaman, toz bulutları, insan çığlıkları
Sardı tüm geceyi
Gece zor
Gece acımasız
Çığlıklarla dolu bir gece
Daha nesini diyelim
Kızıl kurşuni acı arasında
Yıkıldı Adıyaman, Dıyarbakır
Yüreklere ah değidi, ölüm geldi
Yıkılan Maraş'ta yaşam tamtakır
Bize gün cehennem, geceler mahşer
Warê min warê gulan e
Germa min germa dilan e
Derdê min nav de giran e
Wek keştîya ser pêlan e
Dîsa xema min carî bû
Gülüşlerin ufukları sardığı, rıhtımları kalabalık fakat benim gibi yalnız
Ilık bir yağmur sonrası, sonu görünmeyen
Bir deriyanın sahilindeyim
Bu gece
Zaman upuzun bir yol gibi
Islanan kirpiklerim, bir rüzgarın ağzında asılı
Ne ilk ne son acımiz, Deniz bizim bacımız
Katil tetiği çekti, zamana feryat düştü
Bizim Deniz vuruldu, gözleri umut, umut
Tarihe bir not yazın, haziran'a vah düştü
Bir küçük dünyamız var, Deniz'leri çok büyük




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.