Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ez şoreşger û dozvaneke kalim
Ji bo azadî yê her dem ba we me
Birano bo rojên ronî şiyar bin
Natewim, natirsîm! Ez tim ba we me

Birê min de rabe, îro xweş roj e

Biliyor musun? Sen kokan bir bahar düştü memlekete
Doğanın bir ikramıdır
Dağlara
Kelebeklere
Çiçeklere
Güneş olmasada

Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını

Çarkı çoktan beri bozulmuş, şu yıkılası çürük çarık düzende
Her seferinde ürettiğin, anlamsız cümlelerde
Boğma beni
Anlamaya çalışıyorum
Seni
Ama

Akan gözyaşları
Acıtan, sızlatan yaralarımız
En zalimler pusuda bekler olmuş
Sıkılan kurşundur
Üzerimize yağan zehir
Yüreklerden göçen kan

Axa xelqê ji xerîban re nabe welat, ez bimirim nabe welat
Wele, xerîbî ji me re
Nabe derman
Û
Nabe yar
Nabe heval

Bihar welat heşin kir
Erez çemê gulan e
Kulîlk girtin dar û ber
Qesr û qonax rexdane

​Deng vedide li Erez

Bitmez hüznü gökte asılı, buğulu gözlerim ıslaklığıyla
Her zamanki gibi acılarla sırılsıklam
Olan halimle
Uzaklara dalıp gittim
Yavaş, yavaş tükenen ömrüm
Sona yaklaştıkça

Mavi bir iklimde denizi yosun kokan, kalbindeki
gecelerin başıbozuk
Ey mecburiyetten iliklerime kadar kanıksadığım
Pembesi kâkülü bir başka güzel olan
İhtişamlı
Erguvanlar şehri

Hançerlenen ciğerim, acılarım dinmiyor
Ah şu yaralı gönlüm sılamdan vazgeçmiyor
Şu dilim lal olsa da gözlerim görmese de
İsyan eden yüreğim hep sılayı istiyor

Behey giden ömrüm hey, eriyorum erenler