Belki şafak atar, belki yaşam dolu bir bahar gelir diye
Hep bekledim, belki güneş doğar diye
Her seher vakti
Güneşin
Yolunu gözledim
Gümüşi muhatapları olmayan
Benim gözyaşlarımı Dicle, Fırat'tır
Dar, diki koyaklar beni anlatır
Benim hayallerim güzel günlerdir
Yaşam, umut, sabr beni anlatır
Benim ahım, öfkem zalimleredir
Ew nijdevanê behît!
War, welatê me nehişt,
Ne nan ma ne jî avran
Koma gelan birçî hişt.
Ew dewleta baladest,
Gülüşleri gölgesiz, gamzeleri hep gül veren
Yüreğinin bam telinden
Sevgi ırmağı akan
En güzel hediyem olan
Dudaklarımda dudakları kalan
Ellerini arayan ellerim, yine bekliyor seni
Em diçin warê Qers ê
Bi Çatax ê, Derêzoz ê
Bi hewara dîsa hewar
Boy şerê nav Dugor ê
Li hezar û nehsed û sê
Toprağı delik deşik
Yerlerde
Acısı boy veren
Bedeninden
Kafası kesilmiş
Yanağında gülümsemeleri
Devrim için sana gelsem
Aydınlık bir güne doğru
Doludizgin güne koşsak
Güneş doğan yöne doğru
Munzur gibi akıp gelsem
Sevdam o ulu dağlara
Yüreğim tüm dostlara
Oy özledim sizi canlar
Çıkın gelin şu yollara
Ak güller kızıl güller
Dostlar yılardır hep haykırıyorum
Şu zalim düzende tükeniyorum
Yoksulluğa, açlığa, alçaklığa
Ağalara, beylere sövüyorum
Dostlar namussuzlara biat etmem
Dertlerimi, ahvalimi bilmeyen,
Çektiğimi, zorlukları görmeyen,
Özgürlük istemimi dert eyleyen!
Dost, ahbap, yoldaşlara ne diyeyim?
Bende ki şu ahı hafife alan,




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.