Şilî, baran pir barî
Êdî bese ev arî
Serhildan û azadî
Dil dixwaze rizgarî
Rabin werin nav kendan
Bakın şu kıyım yapan soysuzlara
Mermi yağdırdılar ulu dağlara
Gün vurmadı, pus tutan yerlere
Kalleş ölüm! Set olmuş tüm yollara
Karanlık şahlanmış tırıs geliyor
Ez ji bo gula ku diweşe melûl im
Sedema êşa min ji xem ê ye
Bê gul û wek feqîrî yê pir zor e
Caran mirin, caran jî qehirî ye
Gula min, ji gulî yê xwe qetîya
Civîka gewr ser darê ye
Gula darê xweş veda ye
Rengê gulê pir xweşike
Hez û evîn, eşq nav de ye
Yar, mîna gula darê ye
Ez ne cehê ber dasame ez ne gaê ber kêrame
Ne jî bende û koleme, hewcedarê jiyanême
Ber zinaran û latanim evîndarê warê me me
Dilê mine canê mine dest lêberdin gulamine
Ez ne xopan ne wêranim ez salane serpîyanim
Kolumu, kanadımı kıran devlet gibi
Yıllardır benimle uğraştın yetmedi mi?
Bana değme zalim felek çek, git başımdan
Benimle olan davan halen bitmedi mi?
Ah ile vah ile geçiyor tüm günlerim
Kezeba min pir êşandin
Xwîn jî dilê min rijandin
Min avêtîn li zîndanê
Goştê canê min pijandin
Jiyan min re xopan maye
Yüreğimde gam, İçimde acı var
Aramızda bitmez uzun yollar var
Yıkmadan, yakmadan felek doymuyor
Haberdar oldun mu ? Bende çok dert var
Bana "gel" diyorsun, nasıl geleyim?
Kağızman’dan çıktım yola
Horasan’da verdim mola
Her bir yana karlar yağmış
Sis de çökmüş sağa-sola
Kağızman’da ruhum kaldı
Sabırın doldu şu coşkun acılara
Çoşan gözyaşların damlıyor tene
Sarsan kara günler facia döndü
Kollara takılmış kelepçe gene
Boşuna ağlar mı, gülmeyen insan?




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.