Mavi bir iklimde denizi yosun kokan, kalbindeki
gecelerin başıbozuk
Ey mecburiyetten iliklerime kadar kanıksadığım
Pembesi kâkülü bir başka güzel olan
İhtişamlı
Erguvanlar şehri
Biliyor musun? Sen kokan bir bahar düştü memlekete
Doğanın bir ikramıdır
Dağlara
Kelebeklere
Çiçeklere
Güneş olmasada
Karanlığın körlüğünden
Ölüm çıka geldi
Erdemsizliğe
Barbarlığı yükleyenler
Göğü sarsan nidalar arasında
Kör vicdanlarını
Çarkı çoktan beri bozulmuş, şu yıkılası çürük çarık düzende
Her seferinde ürettiğin, anlamsız cümlelerde
Boğma beni
Anlamaya çalışıyorum
Seni
Ama
Akan gözyaşları
Acıtan, sızlatan yaralarımız
En zalimler pusuda bekler olmuş
Sıkılan kurşundur
Üzerimize yağan zehir
Yüreklerden göçen kan
Kime anlatsam bitmeyen derdimi
İçim, dışım yandı her yanım yara
Özlemle koşuyorum aydınlığa
Gecem simsiyah, gündüzüm kapkara
Başımda bir toz-bulut dolaşıyor
Anlam vermedim bu nasıl zamandır
Ele her gün güneş bizlere dumandır
Yine zenginler giyinmiş-kuşanmış
Bize hep kahır, ellere bayramdır
El vurma yüreğime hep yaradır
Ey her an o hayalini gördüğüm
Hapishanede ruhum daralıyor
Çoktan gücüm bitti, sabrım kalmadı
Burada kuşlar, yıldızlar görünmüyor
Gündüz, gece hep benim aklımdasın
Yüreği dert yüklü
Yanakları ateşten gül
Gülümsemeleri çoktan tükenen
Gözyaşları çağlayıp akan
Başında kara bulutlar uçuşan
Acısı dağları eriten
Bi salane neçûm Qers ê
Hespê min jî ne revane e
Dilê min de şad nema ye
Bi rojane min şiwan e
Li salan e Qers ê dûrûm




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.