Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Welat jiyan,war daîkî
Ax şêrînî gul,heyvokî
Tû keçik,bûk,dapîrkî
Binefş,simbil,xamekî

Şerî,têkoşîn,serîhildan

Heyv şevê de ronahî ye
Qêmîş nakî lê binêrî
Ez dimeşim nav şevê de
Rê dirêje naçe sêrî

Heyv xwe ser çiyadan berda

Keça min delala me ev dem bo me pir zore
Leşker şandin li ser me koma wan jî zehf tole
Şewitandin malên me dûman daket gundê me
Hêla me de şîwane, ev çi hale çi deke

Keça min kezeba me êriş anîn li ser me

Hilal gibi kaşların arasından, güne güneş süzülüyor
Sabahı güzelleştiren şafak
Kanat çırptıkça
Güne
Özümden
Sana olan

Ben düzene düzen demem
Sömürenler var oldukça
Ben vatana vatan demem
Halklar eşit olmadıkça

Ben adama adam demem

Ayakları çıplak, bakışı umut dolu, gülümsemesi sanki güneş
Savaşla terbiye edilmeye çalışılan açlıkla yüz yüze kalan
Feryat dolu gözyaşlarından nice acı nice ıstırap
Nice dert yaşanan ölümü kanıksamış
Katliamlara şahit olan
Tozdan, dumandan yüzü kirlemiş

Şimdi tüm çiçekler tüm güller gülümsüyor sana
Güneşin sıcak öpücüğüyle
Neşe sarmış her bir yanı
Kuşlar, böcekler
Sevinçli
O güzel gözlerinden

Kim demiş, kim demiş örtünmek şeref, onur, ahlaktır?
Kim demiş başı açıklık haram, ayıp,  günahtır?
Mütedeyyin, zahit olan kendinden
Ateist kendinden
Sorumludur
Kim demiş? Kapanmak

Lê esmerê, te dixwazim were ba min
Bax û baxçe, gul û sosina dilê min
Lê qemerê lê bedewê xûy şêrînê
Dil û can ez bendê te me, were ba min

Tu him dilî, him dilşahî kulîlka min

Her kahkahan cihana güzellik, her tebessümün yaşam can katan
Her bakışın damarımdan yüreğime sel olup akan
İsmini gökkuşağın yedi rengine
Toprağın serinliğine
Toprağın bereketine
Yağan her damla