Koca dünyada, her an zoru yaşadığım kısa yaşamımda
Ne bir nebze gün, nede bir gün yüzü gördüm
Ne sözünün arkasında duranı, nede acıyanı
Ne sabırlıyı, nede “can” diyeni
Ne insan değerini bileni
Ne gülü
Ey başka acılara ağlayan hüzün dolu gözlerim
Biraz benim acılarıma, kederime
Biraz bitmeyen şu dertlerime
Hüzünlerime
Biraz saflığıma
Birazda acı dolu hayat hikâyeme
Em koçberên Kurdan in
Çiya, gelî,çolan in
Me re girîn, şîvan e
Em barkêşên derdan in
Ji salane wihaye
Kuytulardan, yıkıntılardan silkinip ayağa kalkan
Saçları kömür karası
Elleri kınalı
Yarası derin
Sevdası özgürlük
Zulmün
Güneşe koşuyorum
O sensin
Topraktır kokluyorum
Misk i amber tenindir
Gelincikleri
Sana öykünen bahar geldi
Onur, şeref, izzet olmadan olmaz,
Hiç akıl parayla-pulla alınmaz,
İnsanoğlu cahil kalma, kâmil ol…
Umut biterse hedefe varılmaz.
Herkes çırılçıplak gelir dünyaya!
Halklar her şeyden bezgindir, bizardır
Varıp Süphan'a, Nemrut'a gidelim
Bu kaostan, curcunadan kurtulup
Dersim'e dolacak güne gidelim
Mavi arş-ı alaya göç edelim
Adalet yasada değil, vicdandadır
Vicdan para değil, şan değil, din değil
Vicdan kanunlara, yasalara sığmaz
Vicdan yürk güzelliğidir, köz değil
Adalet yürek harcıdır, hiç bozulmaz
Delala min zehf dûr e
Evîna min pir kûr e
Guh nadim sozên xelkê
Dûr be jî bo min nûr e
Yara min gula min e
Sönmeyen ateş, yangın sardıkça tüm dünyamı
Durmadan, bir sancı vuruyor çağıldayarak
Sol yanımdan yüreğimden içeri
Başka bir marifeti olmayan
Halka yapılan kıyım
Çukurlar açtı




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.