Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ey çağıl, çağıl içime akan ilkbaharım
Şimdi sana belki kuşluk vakti
Belki şafak
Bana
Her şey karanlık

Kuruyan topraktır, susan su, küsen güneştir, akıp giden zamandır
Her gün doğuşuyla; mateme hazırlanan şu kocaman coğrafyada
Ağlayışlar arasında halka, halka kopup giden
Çocuksu umutlardır
Yok edilen
Yaşam

Bir ülke istiyorum, üzerinde savaş olmasın
Fakirin, fukaranın ekmeğine göz dikilmesin
Bağı, bostanı bol, gülü, gülistanı da çok olsun
Ormanları yakılıp-yıkılıp talan edilmesin

Bir ülke istiyorum nehri, deresi kurumamış

Yüreğe umut düşerse eğer, kışlar bahar, geceler gündüz olur
Dümdüz olur kanyonlar; geçit vermeyen dağlar
Vakitli, vakitsiz
Dillere
Bir ezgi düşse
Eğer

Mehtapsız geçen, zifiri karanlığı bol olan
Yıldızsız kalan şu dingin gece
Ömrümün en hüzünlü gecesi
Mum gibi
Eriyip akıyorum
Ne Mezopotamya’ya

Ay dilê min! Agahdar be, min xem e
Van rêyan û çiyan de te digerim
Ax dilê min, ez bimirim evîn zor e
Min fîxan, min vizar e, tim digirîm

Bi rojane ji min re xemgînî ye

Her tim bo te pir dinalim
Bi rojane te digerim
Heta giyana min hebe
Tu car, ez te venagerim

Tu him dilî him kezebî

Delalîya mine bi dil keser
Rojane aramî tune ji bo min
Li vê girtìgeha reş û tarî de
Ez dixwazim her şev were xewna min

Yeter, muhannet benimle eğlenme
Kahpeleri, zenginleri yeğlenme
Beni bende bitiren arsız felek
Git artık, ben zelile celallenme

Gülmedim, ne on beş, ne altmış yaşımda

Şu acı dolu yaşam, beni yenerse
Bir gün ömrüm tükense, çeker giderim
Zalim tanrılara naz, gurur yapmamdan
Çılgın bir nehir gibi akar giderim

Dünya'da umudum, nefesim tükense