Kağızman yoldur yolak
Dört yanında var konak
Burda ardû tezektir
Her kapıda var kalak
Kağızman bir yol üstü
Habersizce geldi, yaprak dökümü
Zordur, yaz bahçesinde gül ölümü
Kurban, bir yaz daha geçip gidiyor
Kağızman'a geldi bir güz dönümü
Ey sıcak gülüşlüm, yaz vakti doldu
Ne Müslümanlık ne Hinduizm
Ne de Mecusilik
Birbirinden üstün değil
Terki diyar edilmeyen
Hıristiyanlık
Musevilik de
War, welat hat berçavê min
Agir jî ket nav dilê min
Êz daxwazim jî vir herim
Mij û duxan rê nadin min
Welatê me hat bêrîya min
Kar yağınca tufan yapar
Rüzgâr yapar boran yapar
Evsiz, barksız yoksulların
Her anını zindan yapar
Kar yağınca şiddetlenir
Kaşı hilâlim, sen menekşem, lalemsin,
Cennetim, gülüm, bağım sıcak sevdamsın,
Gözleri sürmelim dili bal, şekerim…
Tebessümü sıcak, sen hep çiçeğimsin.
Mühür gözlüm, gözlerin zeytin karası,
Sevda zifiri karanlığı aydınlatan her kandil tükenişi
Özgürlüğe gönül veren
Zulme olan direnişi
Sofralara bereket taşıyan
Toprağın bağrına düşen tohum çatlayışı
Dağları, vadileri tüm engelleri aşıp
Dal kırıldı
Gül kurudu
Bahar yasta
Umudun
Sevginin
Büyüdüğü yer, büyüdüğü şehir
Kürdün kızı, Kars kızı
İnce dişlerin mercan
Halkın esmer güzeli
Gamzelerin aşiyan
Örgülü saçlarına
Yine gecemde baykuşlar ötüyor
Zahir bitmeyen dert benim, ah
benim
Ey felek, kurulu yuvan dağılsın
Ferman benim, hasret benim, köz benim




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.