Varoluşun şiir gibi kafiyeli
Özün sevda kadar muhteşem
Yüreklerde ekinler gibi boy veren
Ay yüzlüm
Seni düşünüyorum
Yar misali
Benim gönlüm yine hastadır hasta
Şu faydasız dermanım derin tasta
Ne merhem ne de şurup kar ediyor
Ben ölüyorum! Ciğerparem yasta
Ben göçüyorum, neyleyim dünyayı
Her an ağlayan gözlerim, yüzüm ne zaman gülecek
Ne zaman hüzün
Ne zaman gam bitecek
Umutlar
Ne zaman gerçekleşecek
Ne zaman
Ne zaman sen aklıma gelsen, sayısız yıldızlar
En manalı bakışlarla
Göz kırpıyorlar
Bana
Ay senin hatırına
Gülümsüyor
Ne zaman ne zaman seni düşünürsem
Habire derin duygularla dalıyorum
Bir ateş sarıyor
Baştan başa
Ruhumu
Bir kızıl yara açılıyor içimde, kan kırmızı
Ez karxezala, ser li van çiya me
Li tim ber qame, tifing û kêra me
Dayikê janek ket nav gurçikê min
Ez nêçîr û seydê nêçîrvana me
Li xezeb û xişim, jehr min reşîya
Mezarım dağ başında, bir köy var tam karşıda
Yıllar boyu kimseyi görmedim başucumda
Mezarım sapada, ot bürümüş taşlarını
Bugün ağlayanım var, feryat var gözyaşında
Yağmurda, çamurda felek geldi buldu beni
Tanklı- toplu faşistler Kandile girdiler
Ateş kusan jetlerle her yeri vurdular
Dereler kan akıyor çok insanlar öldü
Çoluk-çocuk demeden canlara kıydılar
Bu savaş kanlı savaş yozların talanı
Şehrin tüm sokaklarında yürünmüyor
Diyarbakır’a ne çok mermi yağıyor
Oy soğuk ölüm namludan çıkageldi
Tüm insanların ciğerini yakıyor
Nicedir devlet halka aman vermiyor
İsyanim gelmeyen bahara, doğmuyan güneşedir
Ağırbaşlığım, üryan rüyalarimda
Hayallerimde
Dokunmak istediğim ipek,
sırma
Saçlarına




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.