Ey sırrına akıl, us ermeyen adresi, mekânı meçhul
Güneşi doğuran, geceyi karartıp zindan eden
Zengine hep çok
Köleye
Köylüye
İşçiye hiç vermeyen
Zivistan çû, berf heliyan
Çem herikîn nav gelîyan
Kevnar e ye jejna Nevroz
Ax xemilî gul, gulîlkan
Agirê Newroz germahî ye
Em rabûn dîsa şere,şerê girane
Hêdî hêdî dimeşin gelê Kurd'ane
Mije,dumane û berfe me şîwane
Derdê me qasî derdê bindestane
Dîsa êrîşe lo ser me ço,şiv,şepik
Em rabûn rabûn rabûn gelên kurdan tev şabûn
Me re şêne û şaî, qadên me jî tijî bûn
Ez qurbana koma me mêrin, jinin, zarokin
Şadîmanî ya meye ev roj me re bû hebûn
Hatin hatin tev hatin gelên kurdan pir hatin
Keça me tu şadî yî
Ronî ket her çavên te
Lê mêrxasa gelê me
Mêranî ket dilê te
Nêrînê te melhem e
Daê me re heşir e
Dil û kezeb xişir e
Leşkerên Romê hatin
Kê bixwaze bêşîr e
Ax lo ev çi demane
Gülmeyen yüz felektendir
Seven yürek gönüldendir
Neylesin o serçe kuşu?
Uçmuyorsa kanattandır
Güzel söz şekerdir, baldır
Felek her bir acıyı başıma saldı
Günü, güneşi, umudu benden aldı
Bana şu dinmeyen gözyaşları kaldı
Gül yoksa yar yoksa neyleyim cihanı
Bilmem ne oldu bana böyle ne oldu
Varoluşun şiir gibi kafiyeli
Özün sevda kadar muhteşem
Yüreklerde ekinler gibi boy veren
Ay yüzlüm
Seni düşünüyorum
Yar misali
Benim gönlüm yine hastadır hasta
Şu faydasız dermanım derin tasta
Ne merhem ne de şurup kar ediyor
Ben ölüyorum! Ciğerparem yasta
Ben göçüyorum, neyleyim dünyayı




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.