Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Varoluşun şiir gibi kafiyeli
Özün sevda kadar muhteşem
Yüreklerde ekinler gibi boy veren
Ay yüzlüm
Seni düşünüyorum
Yar misali

Benim gönlüm yine hastadır hasta
Şu faydasız dermanım derin tasta
Ne merhem ne de şurup kar ediyor
Ben ölüyorum! Ciğerparem yasta

Ben göçüyorum, neyleyim dünyayı

Her an ağlayan gözlerim, yüzüm ne zaman gülecek
Ne zaman hüzün
Ne zaman gam bitecek
Umutlar
Ne zaman gerçekleşecek
Ne zaman

Ne zaman sen aklıma gelsen, sayısız yıldızlar
En manalı bakışlarla
Göz kırpıyorlar
Bana
Ay senin hatırına
Gülümsüyor

Ne zaman ne zaman seni düşünürsem
Habire derin duygularla dalıyorum
Bir ateş sarıyor
Baştan başa
Ruhumu
Bir kızıl yara açılıyor içimde, kan kırmızı

Ez karxezala, ser li van çiya me
Li tim ber qame, tifing û kêra me
Dayikê janek ket nav gurçikê min
Ez nêçîr û seydê nêçîrvana me

Li xezeb û xişim, jehr min reşîya

Mezarım dağ başında, bir köy var tam karşıda
Yıllar boyu kimseyi görmedim başucumda
Mezarım sapada, ot bürümüş taşlarını
Bugün ağlayanım var, feryat var gözyaşında

Yağmurda, çamurda felek geldi buldu beni

Tanklı- toplu faşistler Kandile girdiler
Ateş kusan jetlerle her yeri vurdular
Dereler kan akıyor çok insanlar öldü
Çoluk-çocuk demeden canlara kıydılar

Bu savaş kanlı savaş yozların talanı

Şehrin tüm sokaklarında yürünmüyor
Diyarbakır’a ne çok mermi yağıyor
Oy soğuk ölüm namludan çıkageldi
Tüm insanların ciğerini yakıyor

Nicedir devlet halka aman vermiyor

İsyanim gelmeyen bahara, doğmuyan güneşedir
Ağırbaşlığım, üryan rüyalarimda
Hayallerimde
Dokunmak istediğim ipek,
sırma
Saçlarına