Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ey sırrına akıl, us ermeyen adresi, mekânı meçhul
Güneşi doğuran, geceyi karartıp zindan eden
Zengine hep çok
Köleye
Köylüye
İşçiye hiç vermeyen

Zivistan çû, berf heliyan
Çem herikîn nav gelîyan
Kevnar e ye jejna Nevroz
Ax xemilî gul, gulîlkan

Agirê Newroz germahî ye

Em rabûn dîsa şere,şerê girane
Hêdî hêdî dimeşin gelê Kurd'ane
Mije,dumane û berfe me şîwane
Derdê me qasî derdê bindestane

Dîsa êrîşe lo ser me ço,şiv,şepik

Em rabûn rabûn rabûn gelên kurdan tev şabûn
Me re şêne û şaî, qadên me jî tijî bûn
Ez qurbana koma me mêrin, jinin, zarokin
Şadîmanî ya meye ev roj me re bû hebûn

Hatin hatin tev hatin gelên kurdan pir hatin

Keça me tu şadî yî
Ronî ket her çavên te
Lê mêrxasa gelê me
Mêranî ket dilê te

Nêrînê te melhem e

Daê me re heşir e
Dil û kezeb xişir e
Leşkerên Romê hatin
Kê bixwaze bêşîr e

Ax lo ev çi demane

Gülmeyen yüz felektendir
Seven yürek gönüldendir
Neylesin o serçe kuşu?
Uçmuyorsa kanattandır

Güzel söz şekerdir, baldır

Felek her bir acıyı başıma saldı
Günü, güneşi, umudu benden aldı
Bana şu dinmeyen gözyaşları kaldı
Gül yoksa yar yoksa neyleyim cihanı

Bilmem ne oldu bana böyle ne oldu

Varoluşun şiir gibi kafiyeli
Özün sevda kadar muhteşem
Yüreklerde ekinler gibi boy veren
Ay yüzlüm
Seni düşünüyorum
Yar misali

Benim gönlüm yine hastadır hasta
Şu faydasız dermanım derin tasta
Ne merhem ne de şurup kar ediyor
Ben ölüyorum! Ciğerparem yasta

Ben göçüyorum, neyleyim dünyayı