Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bir yanım, yüzü hiç gülmeyen, yaşı bilinmeyen
Her genç kızın hayalindeki gelinlik gibi
Baştan aşağı bembeyaz
Hep yapyalnız
Başı pare-pare dumanlı
Her an

Güneş bakışlı, sıcak gülüşlü, yüreği sevgi deryası
Çağlayan bir bahardır yüzünden akan
Her şeyi güzel yapan
Kınalı elleriyle
İpeksi saçlarını tarayıp ince, ince ören
Gözlerinden

Aldım başımı çıktım, tozlu yollara
Gözyaşı akıttım toprağa, taşlara
Ah anam ah ne çok acım, derdim varmış
Feryadım ulaştı şu karşı dağlara

Anam hiç tutmuyor ellerim, kollarım

Ölümüne de olsa ben dönmedim
Para- pul menfaat için gelmedim
Anam emdiğim süte yemin olsun
Asla eğmedim başımı eğmedim

Kurşunlandım, benden yükseldi çığlık

Arsız karanlıklar, bitmeyen hüznü hep yüreğime akıttı
Boynum hep bükük, güzlerim yaş dolu
Dağ doruklarından
Esen yel
Bağlardaki güller
Derdime ilaç

Duyun beni ülkemin insanları
Dost sen de gördün mü olanları
Yine kuduz kurtlar, itler türedi
Sağa-sola sıçradı salyaları

Bilinen toprak, vatan bölünmedi

Mehtap kararmış gecden, yıldızlar dökülmüş gök kubbeden
Hüzünle çöken ufuklar feveran kopardı
Keder ve acı yüklü yürekler
Güller, goncalar büzülmüş
Gecenin kollarında
Ağla

Coşkun akar suyun, dinmez sızın var
Taşların koynunda derin izin var
Geçen yolcularda senin gözün var
Söyle coşkun Aras, neyi beklersin?

Göç eden turnalar seni izler mi?

Ey kanunsuz, ey kitapsız, varsın namın-şöhretin, tahtın-tacın
Sofranda bal-kaymak, haviyarın olsun
Dünyaya malına doymak bilmeyen
İblis
Acıdan zevk alan
Zalim

Güneş her gün hüzün bana, mehtapsız geceler üstüme çökmüş
Şafaklara düşen o billûri parıltılar haram bana
İki yakası bir araya gelmeyen
Dinmeyen
Rüzgârların önüne katılan
Avazı yeryüzüne yayılan