Ji min re ma kul û derdê girane
Mîna keser û xema bêkesane
Dem jî min re keder û nexweşî ye
Wek koçberîya gelê me Kurdane
Li min re tengasî ye û qirîne
Daê megrî,daê êdî tu dilê me neşewitine,
Rondikan nebarîne bi ser dêmê xwen de,
Ser sûretê xwen ê qemer û reng genim de,
Rêjing û rêjing li pêl û li pêl neherikîne!
Daê megrî daê megrî bi em nebelengaz in!
Diya min e delal, lê jina mêrxas
Welat dilê min de derd e, kesere
Rojan e, mîna Erez lemeleme
Kul dike min bikuje, wusa here
Diya min, hewldana me, cehda me
Yüreğimi derinden kanatan bir sürü çapari var içimde
Gözlerimde yaş
Ruhum
Duygum
Asi karanlığın gölgesinde kala kaldı hep öylece, sessizce
Ölüm cana göz koydu, böylesi anlar yaşanıyor tüm ülkemde
CİZRE’DE UMUTLAR KANADI
Şimdi oralarda ölüm, katliam kol geziyor
Hüzün terk etmiyor yürekleri
Umutlar kandı
Ömürden ömür
Yılarca, sonu gelmeyen acılarla kavgasın sürdüren
Her zaman içinde, yoksulluk ateş yanan
Yüreğindeki güzelliklerden
Umut besleyen
Dalavere
Palavra nedir bilmeyen
Tükenmeyen bir acı doldu yarama
Silivri'de yattığım demir ranzada
Oy anam her an şahdamarım zonkluyor
Zaman geçmiyor, bu karanlık zindanda
Bilmem ben nasıl düştüm şu cehenneme
Tüm gözyaşlarımız sel oldu
Deryalara, denizlere ulaştı
Çırılçıplak acımız
Mezopotamya’ya
Sığmazken
Yine anneler, bacılar ağladı
Kanayan şu gizli yaramın ağzı her an açık
Yüreğim yanarken kendi ateşiyle
İçimde
Uykusuz gözlerim
Bulanık
Gökyüzü bana
Saçlarında sürüklendiğim gece
Karanlık
Dişlerin geçirdi nefes boruma
Kan akıttı içime
Sanki kuduz çakalmış gibi
Pençeleriyle




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.