Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Dijî bahatinê kezîyên xwe bernede
Agirê û şewata dilê min jî tevnede
Ew tilîyên xwe kubar, nazik biparêze
Destê bihineyî kort û çalan venede

Lê bûkê qîza welatê me dotmama min

Ez ava nav çeman im
Ez Dîjle û Ferat im
Diherikim, dikişim
Jiyanê re tim jîn im

Ez Çewlik, Muş û Wan im

Ava gunđê me hênike
Tê de elbik û şerbike
Berx herikin li çûn çêrê
çêra wan ji xweş tolike

Pişta gundê me de pale

Hatin leşkerên Romênin
Bi sedan bi hezaranin
Li ka ku ma mirovayî?
Wax qîrîna zarokanin

Di welat de teyrê bazin

Berbange me serî da
Tirêje ke xweş berda
Doralî ronahî bû
Roja me jî geş veda

Qet guh nedin bêfêman

Gelê Kurdan kolanan de raperîn
Ev dijrabûn berxwedana şêrane
Dil û can em hev re ne, hev naqetin
Ji bo azadî ya gelan hewldane

Bi rojane toz, dûma û xubar e

Gul, kulîlkan baharan
Hêşinîya ser daran
Pir rindî pir ciwanî
Berîvana ber mîhan

Şanazîya gelê me

Xewa tev şevan pir girane
Li min şilî, şepel, barane
Dilê min de kulek e zîze
Dîsa li min mij û morane

Pişt çîyan de gundekî dûre

Ez nexweşim, birîndarim şevan, rojan ez dinalim
Dem jî bo min pir xerabe tim diçe, tê dora min e
Diyarê xerîbîyê de nav de jiyan her dem zor e
Kezeba min perçe perçe, serê min de mij dûmane

Nexweşxane ser palane min avêtin ber kêrane

Ev gir girekî geş e, lo dilo can
Dor lê tij î binevşe, lo dilo can
Wek newalan, wek çeman, lo dilo can
Li bin de av dikişe, lo dilo can

Gundî hatin zozanan, lo dilo can