Bana yol göründü, gidesim geldi
Bu nasıl bir hayat? Ölesim geldi
Ektiğim çiçekler bensiz kalacak
Ah şu ayrılığa sövesim geldi
Bugün toprak bana derinden susmuş
Söz bende, dil sendedir,
Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…
Yoldaş olduk can canayız,
Coşkun akar suyun, dinmez sızın var
Taşların koynunda derin izin var
Geçen yolcularda senin gözün var
Söyle coşkun Aras, neyi beklersin?
Göç eden turnalar seni izler mi?
Duman sarmış vadide başın üzerinde göğü
Dertli insanda neşe
Bencilden vicdan
Taş bağlayan yürekte
Sevgi
Kıyısı olmayan denizlerde ise hiç sığınak arama
Ey kanunsuz, ey kitapsız, varsın namın-şöhretin, tahtın-tacın
Sofranda bal-kaymak, haviyarın olsun
Dünyaya malına doymak bilmeyen
İblis
Acıdan zevk alan
Zalim
Çok bedel verdik
Çok acılar çektik
Zindanlarda tutsak kaldık
Sevinç nedir yaşayamadık
Uğrunda öldüğümüz
Kendi topraklarımızda yılarca esir kaldık
Güneş her gün hüzün bana, mehtapsız geceler üstüme çökmüş
Şafaklara düşen o billûri parıltılar haram bana
İki yakası bir araya gelmeyen
Dinmeyen
Rüzgârların önüne katılan
Avazı yeryüzüne yayılan
Boynu bükük yetimlerin
İntizarı
Kanadı kırık kekliklerin
Feryadı
Yerini, yurdunu terk eden
Bahara uçan turnalar
Duyun beni ülkemin insanları
Dost sen de gördün mü olanları
Yine kuduz kurtlar, itler türedi
Sağa-sola sıçradı salyaları
Bilinen toprak, vatan bölünmedi
Yılanlar
Çıyanlar
Etlerime üşüşmeden
Kuşlar yuvalarını
Örümcekler ağlarını
Mezarıma örmeden




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.