Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ben ne zahit ne veliyim
Bu cihanda seferiyim
Gül bağında feryat eden
Bülbülü gibi divaneyim

Ben ne ağa nede beyim

Gel yiğit yoldaş ben haber saldım sana
Kalk yoldaş ayağa elini ver bana
Kurtuluş için ben Serhat sen Botan ol
Yeter ki dertler gelmesin hiçbir cana

Yanımda olursan şereftir onurdur

Sılam uzaktır benim
Acım gurbettir benim
Yârim kalsın yanımda
Gönlüm dermandır benim

Ey dost hesap tutmuyor

Gözlerimden, hep yaşlar akar durmaz
Gurbet gidenler hiç mutlu olmaz
Buğulu gözlerim yol gözleye dur
Kağızman gibi bir diyar bulunmaz

Yâd elde efkâr boynumu büküyor

Bizim dağlarda duman, sis bitmiyor
Bahar-yaz olsa da kar erimiyor
Gurbet kahrı beni yedi bitirdi
Bizim sıla hiç aklımdan gitmiyor

Ben fersah, fersah çok uzaklardayım

Derviş Mehmed Zıllî Efendi'nin oğlu
Gezgin Evliyâ Çelebî'nin
Seyhatnamesinde
Arap gezgini
Ali bin el-Hüseyn bin Ali el-Mesûdî'nin
Eserinde

Şeyda oldum mecnun oldum şu âlemi gezerim
Dert ardımı bırakmıyor sanki her yer mezarım
Bir o yandan bir bu yandan hor görüyorlar beni
Her dem bana ah û zardır feryat, figan ederim

Tüm güllere sevdalandım bağ, bahçemi bozdular

Hemû bêna xwen berde biperoşî vexum
Li nav milên te de ez sermest bigerim
Tu bibe rojeke sorkirî, êtûneke bişewat
Gava destê min dekeve ez tim bihelim

Tu tim bo min bikene, şên û şaî coş bim

Hep alev alevsin, doymadın cana
Kötülükten başka bugünkü günde
Yüreğim yanıyor, içim sızlıyor
Yaşamın içinde, halkın önünde

Çıkarına düşkün! Vicdan yok sende

Ne kardeş nede bir dost var yanımda
Kahır bol, çile bol, dert bol dünyamda
Hiç sıkıntılar bitmiyor ruhumda
Ah bunca acılar, dertler ne diye

Gülmek, mutluluk nedir bilmiyorum