Borandır, fırtınadır, yağan kardır
Bir yanım dağ öbürü derin yardır
Köprüler, geçitler sisten bağlandı
Bir baharlı güne beni uyandır
Dört bir yanım çavlayandır, nehirdir
Çatladı tomurcuklar, erik dallarını çiçekler bürüdü
Kardelenler yer altından yer üstüne
Ok gibi fırladı
Ağaçlar
Çiçekler
Çıldırmış olmalı
Kazık üstüne kazık atan düzen
Ben, açlığı çeken işçi-köylüyüm
Peynir, ekmek, soğan alamıyorum
Gelen giden zamların mağduruyum
Petrole, kömüre zam, kiraya zam
Dîsa nav dilan de êş û jan e
Zaxo birîndar e
Ji şeveqa sibê xwîn dikişe
Riya hêvî yê hatîye girtin
Gelên Êzîdan re heşir û tofan e
Pir mil qetîyan
Can pazarındayım çığlıklarım yana, yana yükseliyor
Maviliğinden eser kalmayan
Toz, bulut içinde kalan
Kül rengindeki
Göğe
Gün karanlık
Günün orta yerinde acıları uç veren
Teni saman
Elleri toprak kokan
Kürdistanlı kadın
Bırak ağlamayı bırak
Bırak tırnaklarınla yüzüne kapanmaya
Zelil gönül can hatrına
Gönül yüzünü ekşitme
Değme güle ve bülbüle
Sevenleri hiç incitme
Zelil gönül mazlumların
Kâh öpülesi ağır aksak tebessümü
Yanaklarından yuvarlanıyordu
Acı dolu gözyaşları
Zeytin karası
Şafak bakışlı
Gözlerinde öyle susup öylece kalakalmıştı
Çavreşa min zerîya min,
Ez daxwazim were ba min,
Ez hatina te ve şabim…
Ez te re bêjim gula min.
Delala min were ba min,
Gelê Kurdan rabin werin
Delala me girtin birin
Zeyneba me şêrê me bû
Zîndanan de hepskirin
Welatê me Kurdîstane




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.