Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bazen başında kar, duman ve boran hiç eksilmeyen
Bir karlı dağ
Bazen mutsuzluk yaşayan
Bir yaralı yürek
Bazen gülümsemeyi
Unutan

Gökyüzünden süzülüp gelen kızıl güneş
Yerde düşen tohum, yere çalan tan yeri
Ey direnen işçi-köylü, ey mazlum halklar
Bendeki şu yürek âleme sevgi yeri

Salkım saçak sevgim size, dünya halkları

Ruhumda yine bir sancı kaynıyor, derinden derine
Gecenin zifiri karanlığı
Sararken içimi
Yüreğime akan
Sancı
Yüreğime akan

Acı olanda bu ya, kasıp kavuran ecel dayandı kapıma
Gelme ölüm gelme, ey ölüm ne olur gelme
Bari, birkaç yıl daha
Uzak dur benden
Henüz lâle
Sümbül

Kandil dağı senin başında
Karlar,duman ve soğuklar
Düşman sardı dört etrafını
Bitmek bilmez o kışın var

Nice canlar dost bilir seni

Kanîya gundê me pir gurre
Av jî jê tê şûre şûre
Derdorê de pez diçêrin
Eşqa dilan nabihure

Sloganlarımızla umutlarımızı harmanladık biz
Devrimci duygularımızla barış, eşitlik için
Faşizme, cehalete, diktatörlüğe karşı
“Savaşa inat barış hemen şimdi”
Pankartlarıyla el ele kol kola
Sıhhiye Meydanına yürüdük biz

Gülüşünden, dağların yamaçlarında büyüyen beyaz duvaklı
Papatyalar toplanır
Kızıllın soluğu olan gün batımına
Dönüşen
O yaz yanığı yanakların
Derinden öpülmeli

Çok güzel bir ilçedir
Kağızman dağ dibinde
Rengârenk bağları var
Bağları gül içinde

Tüm cihan duysun, bilsin

Kağızman'a kar yağdı
Dalda güller sararmış
Şu kış azmış olmalı
Tüm yürekler darlanmış

Kağızman'a kar yağdı