Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Gökte mermi izleri, yerde kıpkızıl kan var
Avuç dolusu gözyaşı içime dökülürken
Benden kopan kıyamettir
Sessiz çığlıktır
Güneşi bekleyen sabah gibi
Bendeki yürek yanığı özgürlük sevdasıdır

Gecenin en öfkeli en matemli saatlerinde
Kararan gökyüzü hançerledi her yerimi
Şimdi dertlere doğru savuruyor beni
Gözyaşlarım
Ellerime dökülürken
Seni düşünüyorum

Can aç kollarını bana koş
Kış biti kış geçti bahardır
Kırlarda çiçekler boy verdi
Bu mevsim en güzel zamandır

Hadi sevdiğim bana dön gel

Gökyakutu bir sabah vakti kızıl gün doğarken
Memleketin
Sabır yüklü toprağına
Kadehteki
Yanan mumun ışığı gibi
Sessizce

Sen, bunu bir tutku bunu bir arzu, ya da bunu bir çılgın heves sanma
Ya da bir roman, bir şiir, ya da bir masal olarak algılama
Mümkün mü? Damarımda ki her damla kan
Mehtaplı, ya da mehtapsız gecelerde
Yalnız ve yalnız senin için coşsun
Biliyor musun? Yokluğuna alışmak

Can, canımdan can olmuşsun, her an, her gün benimlesin
Ne güzel! Canım, hep canımdasın
Sen
Her an görestiğim
Memleketim
Her an burnumda tütten

Geceler karanlık, sabah olmuyor, acılarım dinmiyor
Hasretim koynumda sevgi besliyor olsada
Bir türlü yokluğuna alışamadım
Can
Eli, kolu bağlıyım
Şu kahrolası zindanda

Soysuzların öfkesi sardı bizi
Her an kurşunlara dizdiler bizi
Yüreğimizdeki acı büyüdü
Yıllardır ateş, alev yaktı bizi

Dökülen kanımız derinden aktı

İster tipi ol yel ol es göğsüme
Yeter ki mis kokun sinsin tenime
İster duman ol sis ol gez başımda
O ellerinle dokun bedenime

Varsın derdim, kederim hep çoğalsın

Dikenlerde, kıymıklarda acı duyan
Dertten içi kanayan yaralı gönül
Aldın başını nereye gidiyorsun
Her günü kahır dolu çileli gönül

Yıllardır hep gamla, kederle yoğrulmuş