Sılam uzaktır benim
Acım gurbettir benim
Yârim kalsın yanımda
Gönlüm dermandır benim
Ey dost hesap tutmuyor
Gözlerimden, hep yaşlar akar durmaz
Gurbet gidenler hiç mutlu olmaz
Buğulu gözlerim yol gözleye dur
Kağızman gibi bir diyar bulunmaz
Yâd elde efkâr boynumu büküyor
Bizim dağlarda duman, sis bitmiyor
Bahar-yaz olsa da kar erimiyor
Gurbet kahrı beni yedi bitirdi
Bizim sıla hiç aklımdan gitmiyor
Ben fersah, fersah çok uzaklardayım
Derviş Mehmed Zıllî Efendi'nin oğlu
Gezgin Evliyâ Çelebî'nin
Seyhatnamesinde
Arap gezgini
Ali bin el-Hüseyn bin Ali el-Mesûdî'nin
Eserinde
Şeyda oldum mecnun oldum şu âlemi gezerim
Dert ardımı bırakmıyor sanki her yer mezarım
Bir o yandan bir bu yandan hor görüyorlar beni
Her dem bana ah û zardır feryat, figan ederim
Tüm güllere sevdalandım bağ, bahçemi bozdular
Bugün bana bir acı haber geldi
Sanki toprağı sürükleyen seldi
Diyorlar barışa pusu kurulmuş
Aldığım haber yüreğimi deldi
Ankara tren garı kanla dolmuş
Ey dostlarım ben barış aşığıyım
Ondan, düzen zindana attı beni
Halka "can" dediysem hata mı ettim
Bu âlem, şüpheliye saydı beni
Nideyim, ben hazin bir zamandayım
Barış sevincidir
Acılardan akıp gelen
Gecenin
Rahmine düşen şafaktan sonra
Sessiz bir aydınlık zuhur ediyor
Güneş
Katılaşmış yürek değil, bendeki şu ezik yürek
En azından
Hüznü hisseden
En azından
Bataklığı gören
En azından
Gecenin en güzel yanısın sabaha şafak taşıyan
Dallarından çiçekler açan
Pınarlarından berrak
Sular akan
Çölleşen topraklarda
Rastlanan




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.