Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ağzın kenarında gonca veren, hayata anlam katan
Her derde derman, umutsuzlara umut olan
Güneşi kendine özendiren
Üryan
Ve sıcak gülüşünle
Sar beni

Uzak, yakın demedim kalktım geldim
Sana yüreğimi mekân eyledim
Nicedir güneş doğdu, kuşluk oldu
Çömeldim yollara seni bekledim

Ak tenlim aşkımız henüz yepyeni

Her günün sabahı Ağrı Dağ’ın zirvesinden süzülüp
Tüm Anadolu'ya gülümseyen
Akan sulara ışıltısı
Dökülen
Gün doğumudur
Sevdam

Karşımdaki duvar dibinde, yedi koldan salkım saçak
Bakire bahçemde boy veren
Yıldızların göz kırpışından
Daha güzel
Bir ömür öpülesi
Dalları çatal matal

Yer duman gök duman, her yer yanıyor
Yorgun yüreğim derinden kanıyor
Hicap et, zalim felek hicap et
Zalimlikle bir yere varılmıyor

Pepuk kuşu yükselerde üçüyor

Güne güneş düşmeyince
Göğe şafak yansımazmış
Yardan haber gelmeyince
Efkâr baştan gitmezmiş

Bahçem gül vermeyince
Bahar olmuş sayılmaz
Yâr bana gülmeyince
Gözyaşlarım hiç durmaz

Sevgi yürek işidir

Tanyerine bir gün doğmuş
Gül bülbüe ülke olmuş
Can uyan bak şol bağlara
Seven güle tez kavuşmuş

Seveniz biz, yok kaygımız

Melül gözlerim hiç bahar, yaz görmedi
Dalım elimde kurudu gül vermedi
Gelen, giden olur diye yol gözledim
Şirpençem azdı, vefasız yâr gelmedi

Karakış hep beni dertten derde saldı

Her gülüşünde güller açan güzel
Tez gel bana sarıl, sar beni beni
Gözyaşlarım sel sel oldu çağlıyor
Sevdam hele bir gel, gör beni beni

Nicedir yüreğimden kan sızıyor