Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Zalim cellâtların kudurduğu şu günlerde
Bizler el ele omuz omuza
Acılara tutunup
Özgürlüğe yürüyoruz
Hep birlikte

Yıldızlar dökülsün, güneş sonsun,
Dereler akmasın, ırmaklar kurusun,
İçim çok acıyor, bir şeyler mi oldu?
Metin’im er gitti, bari erken dönsün.

Acıyan yüreğim düşmanlar hayâsız…

Bayrampaşa’dan az öte
Büyük bir cehennemdeyim
Metris denilen zindanda
Kör karanlık hücredeyim

Beni koydular şu hapse

Meydana çıktılar, bir curcuna var
Ağız dolusu bağırıyorlar bar bar
Flama, bayrak astılar sokaklara
Vaatleri yalan dolu, içleri har

Kimin hanı-hamamı var, kimi patron

Kış benim, cemre sensin, bahar sensin
İsyan benim, barış sensin, dost sensin
Dert bende, derman sende, şifa sende
Hasta benim, tabip sensin, çare sensin

Mezar benim, selvi sensin, ardıç sensin

Öylesine güzel ömürden güzelsin
Bora ol fırtına ol önüne kat beni
Ballarının hası gönlümün sefası
Uzat kollarını o ellerini sar beni

Dermanım kalmadı yürek volkan

Her kirpiğin bir yay, kaşların kemane
Yüzün güldane, gamzelerin peymâne
Bahçelerde gül, çiçeksin nar danesi
Güzel bakışların sanki malikâne

Boynunda inci, mercandan gerdanlık var

At sürdüler kelebekler vadisine, yaşam ayaklar altında
Zulüm, cehalet hep hortladı
Yaşadığım bu topraklarda
Bırakın, yazsın kalemler
Binlerce yıldır
Örselenen kadlınlık yüreğimin

Kuruyan daldan, yapraktan beterim
Küçük bir çobanım sürü güderim
Taşlar yatağım, azığım kavuttur
Derdim çoktur, gam-çile çekerim

Dere, tepe yemyeşil yaylalarda

Tozu dumana kat, bulutlarla koş, güneşle, zamanla yarış
Yağız tay koş, yel gibi, rüzgâr gibi koş
Aman verme yorulmana
Aş çitleri, aş yoncalığı
Merayı, çayırı
Güzelliği on dört yaşındaki