Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Her gülüşün her bakışın bir güneş
Çok güzelsin, sarı-beyaz papatyam
Aşkın, sevdanın, yüreğin sembolü
Kalben hep sevdiğim narin papatyam

Her kırdan her bayırdan gülümseyen

Cemali al, mor güllere serpilmiş
Bakışı güne, güneşe verilmiş
Güle, güzelliğini veren canan
Henüz emsalin dünyaya gelmemiş

Munzur Suyu gibi aşkla çağlayan

Çöreklenen özlemdir içimde, sevda yarası gibi
Kanadı kırık serçe misali
Acı acı yüreğim çırpınıyor
Çırpınan
Yüreğim bir bana
Birde yuvasızlara

GÜNEŞE GÖLGE DÜŞMESİN

Şimdi gün batımı, birazdan gün kararacak, karanlık toprağa
Kapanmadan önce
Dağ doruklarına
Tırmanan

Yaşam uğruna yollara düşen, sevgi dolu tüm sevdam
Gün görmeyen, hüznünle ağlayan
Zifiri gecelere kızgın
Yorgun gözlerim
Karanlığın her zerresine
Davası var

Karanlığa dalma, maviliğe bak
Aydınlığa sarıl, güneş ermeden
Geçmişe takılma, geleceğe koş
Cehaletten kurtul, ömrün bitmeden

Sofudan, hahamdan, şeyhden sana ne

Ranzama gün işledim
Yakarak tüm geceleri
Diyarbakır zindanından
Güneşe yol bağladım halklara doğsun diye

Darağacı bekler-durur

Şahlanan bir kısrak beyaz at gibi koş dörtnala
Kurak çöllerden, coşkun solardan
Uzayıp giden ovalardan
Mas mavi deryalardan
Derin vadilerden
Kurda

Çok soğuktur, kış hayli er geldi
Yollar kardan kapandı
Ne odun var nede kömür
Bir kara buluttur
Dağları sardı
Koş güneşi alda getir

Yoksullar bir parça ekmek bulmazken
Şerefsizler gününü gün ederken
Ben evsizlere, işsizlere yandım
Garipler gözyaşlarını dökerken

Irgat ekmeğin peşinde koşuyor