Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Ben geldim, en engin korkuları en sessiz çığlıkları aşarak
Yürek ateşimi içimin en derinliklerine basarak
Bir nefeslik ömrün elinden
Zalim feleğin çemberinden
Cellatlardan
Haramilerden

Şu dünyaya ıslak bakan melül gözler
Sıla’dan, yardan ayrılanlar neylesin
Eğer o gün gelse geri dönülmese
Özlem çeken yaralı gönül neylesin

Kirpiklerinden hep yaş süzülen gözler

Ağlıyorum al güle, bülbülüne,
Dokunmayın bağların güllerine,
Etmeyin beyler dalları kırmayın!
Kıymayın baharın sümbülüne…

Bağlar tatlı, nazlı bir yâr gibidir,

Gömüldüm hıçkırıklara
Haykırışlara
Senden kalan
Gökleri titreten çığlıklara
Nice acılar saplandı
Yüreğimin ta orta yerine

Vay gözünü sevdiğim dert dünyası
Uzak dur benden, dokunma yarama
Sana eğmem vakur başımı
Ey dengesiz felek, bana yaklaşma

Kurcalama yaramı, ciğerimi

Bir dalgalı bir durgun, şu şehrin keşmekeşliği, karanlığı
Duygularım karışık, gözlerimin içine bakan
Gecenin girdabından
Hüznü içinde kalmış
Zifri karanlık
Bir gece

Çok takıldın ardıma, bezdirdin beni
Kör olası felek, dokunma bana
Sol yanım sızlıyor, içim kanıyor
Sen her baharımı döndürdün borana

​Gül, güneş dünyama dolsun

Ey beni karanlığa gömen güzel
Dilerim gözlerinden yaş akmasın
Kederime tasa, acı katan dilber
Hiç bağın, bahçen, güllerin solmasın

Her bakışı her gülüşü çok güzel

Çukur gamzelerin bahar kokuyor
Dağlarda ki güller olsun gerdanın
Kirpiklerin düşmüş al yanağına
Cemalına uymuş hilal kaşların

Benki yalnız bir can, sen nazlı canan

Orman içinde yârin yüreği çağlıyor
Bir yanağında gül, birinde gülücük
Bülbüllerin sesi gökyüzünü sarmış
Rüzgâr estikçe yâr istiyor öpücük

Yârin sevdasıdır, yüreğinden çağlayan