Ez ava nav çeman im
Ez Dîjle û Ferat im
Diherikim, dikişim
Jiyanê re tim jîn im
Ez Çewlik, Muş û Wan im
Ava gunđê me hênike
Tê de elbik û şerbike
Berx herikin li çûn çêrê
çêra wan ji xweş tolike
Pişta gundê me de pale
Hatin leşkerên Romênin
Bi sedan bi hezaranin
Li ka ku ma mirovayî?
Wax qîrîna zarokanin
Di welat de teyrê bazin
Berbange me serî da
Tirêje ke xweş berda
Doralî ronahî bû
Roja me jî geş veda
Qet guh nedin bêfêman
Gelê Kurdan kolanan de raperîn
Ev dijrabûn berxwedana şêrane
Dil û can em hev re ne, hev naqetin
Ji bo azadî ya gelan hewldane
Bi rojane toz, dûma û xubar e
Gul, kulîlkan baharan
Hêşinîya ser daran
Pir rindî pir ciwanî
Berîvana ber mîhan
Şanazîya gelê me
Xewa tev şevan pir girane
Li min şilî, şepel, barane
Dilê min de kulek e zîze
Dîsa li min mij û morane
Pişt çîyan de gundekî dûre
Ez nexweşim, birîndarim şevan, rojan ez dinalim
Dem jî bo min pir xerabe tim diçe, tê dora min e
Diyarê xerîbîyê de nav de jiyan her dem zor e
Kezeba min perçe perçe, serê min de mij dûmane
Nexweşxane ser palane min avêtin ber kêrane
Yüreğimdeki özgürlüğe olan tüm sevdamla
Ben, yarınlara koşarken
Bendeki yeri
Büyük olan
Halk direnişinde
Ellerimi
Lê qemerê lê bedewê keçê can
Perîdota evîna nagihanî
Tu şêrînî tu ronî yî gula şan
Tim şewq û şemala tev stêrkanî
Lê canê kinc sora min, bejn ziravê




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.