Jin- jiyan, dil û can hebûne
Wek ku jin dinê de tune be
Deman ê tim tarî bimîne
Hilatina şefaqê nabe
Ked pîroze jin jî jiyane
Ez bin destê neyaran de lawazim
Şerpeze me bextiyarî dixwazim
Ger rizgar nebe axa walatê me
Hemû cîhan bidin min ez naxwazim
Ez lawê gelan im, rêwî yê şoreşim
ROJ Lİ BO TE XEMGÎNE
Çima bax û baxçên ser te zer bûne,
Çima çem û newalên ser te lalin,
Çima derdê te wusa pir girane?
Kew û kevokên te hev re dinalin
Soysuz olan hak çalıyor
Vurgunu vuran gidiyor
Yoksulların derdi çoktur
Köylü Mehmet hep ağlıyor
Eşkıyalar köşe olmuş
Kuruyan daldan, yapraktan beterim
Küçük bir çobanım sürü güderim
Taşlar yatağım, azığım kavuttur
Derdim çoktur, gam-çile çekerim
Dere, tepe yemyeşil yaylalarda
Delalê tu beybuna nav mêrganî
Bedewê dêmê te de gul veda ye
Keçê tu tim bihara gulîstanî
Dilê te jî pir geş e roj veda ye
Bedewê tu kulîlka nav pelanî
Merdin kızı Kürdün kızı
Müfrezeler sardı bizi
Kıyasıya direnelim
Faşist düzen görsün bizi
Köylü kızı Kürdün kızı
Ey bacım! Gülmüyor yüzün
Her anın, bir başka hüzün
Şu düzenden hayır gelmez
Devrim yolu ince uzun
Mixabin û mixabin nîvê Kurdan dixapin
Meqerne û komuran rûmeta xwe difroşin
Çavê wan jî têrnabe koma wan jî parseke
Kezeba wan biqete çima xwe naparêzin
Zehf rinde zehf jî başe nîvê Kurdan dimeşin
Tank paletleri altında ezilen uzanıp giden yollar
Yarası derin
Katledilen canlar
Kurşunlanan umutlar
Boşluğa düşen zaman
Yine ne tuhaf şeyler oluyor




-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.