Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Hiç yüzüm gülmedi benim
Ben halımi seyre daldım
Çok acım var hiç bitmiyor
Bu âleme şaştım kaldım

Ben yerle gök arasında

Her anında, haksızlık edenlere hiç müsamaha göstermeyen
Gülüşü açmaya hazır, her bir devrim çiçeği
Ey
Şallı
Fistanlı
Elleri kınalı

Geceye ışık çalıyor gözlerin, gülüşün sanki gün sanki mehtap
Pencereme yapışıp, odama dolan
Sen
Ucsuz bucaksız
Bahar kokan
Hülyalarımın gül ağacı

Sana güzel haberim var
Güneş doğdu, sende gel bak
Birçok dillerden ezgi var
Gün dolana dillere bak

Sakın bana gönül koyma

Bilmem anlıyor musun beni, tekrarlıyorum
Ben, önce
Gülümsemenden
Tanıdım
Seni

Yaşama yaşam katan, dudaklarında   tomurcuklanan
Bakışlarında neşe
Gözlerinde umut kaynağı
Olan
Acıları dağıtan
Gülüşünden öpüyorum

Berraklığıyla aydınlığı, güneşi yüzüne toplayan ey güzel
Kömürümsü hilal kaşlarına yaslanan
Mehtap deryası
Sevda kaynağı
Gün tarlası
Umut dolu olan

Zalim olup yollarımı bağlama
Ateş olup üzerime çağlama
Yine derleyemedim güllerimi
Zelzele olup dünyamı salama

Sakın bana diyar-ı gurbet olma

Halkın sesi ol
Koş
Coş
Damarımdan aşağı
Ak içime
Tüm dünya çocukların

Kaygı dolu acılarından başka, hiçbir şeyleri olmayanların
Kapitalizmin kurtlar sofrasına düşenlerin
Mutsuzluğa inat
Gözlerinde umut
Yüreklerinde sevgi taşıyanların
Toprak