Mehmet Çobanoğlu Şiirleri - Şair Mehmet ...

Bir nazlı sevdadır, şu ucsuz bucaksız Anadan üryan göğü kucaklayan
Çok uzaklardan koyu bir karanlıkta
Yakan bir sevda var
Geceye düşen
Dudak, dudağa değmeden
Mehtabın güzelliğinde

Kıyamet kopsun, can sevgisiz olmaz
Ne, nedir bilmem, ben sevgi bilirim
Sevgi olmadan kalpte huzur olmaz
Sevdamda vah kalmış, onu bilirim

Dilerim tüm kâinat duyar beni

Sevdamı beklediğim bahara ayırdım
Yalnızlığımla
Soğuğun koynunda kaldım
Buzdan oluşan sarkıntılar sardı beni
Zemheri de geçmiyor
Mevsim çok çetrefili

Kurşunların gölgesinde filizlenen kır çiçeğim
Karagözüm, süsenim, papatyam, çiğdemim
Kızıla çalan narin gelincik çiçeğim
Dört mevsim solmayan açelyam
Bazen lor
Bazen gül

Suskunluğun en acımasız olduğu zamanda
Gözyaşlarım yüreğime akıp beni boğarken
Asla kalbimde iyileşmeyecek yaralar açtın
Beni öldüren o sözlerin içime akarken

Ben bir türlü şu sevdamı sana anlatamadım

Gözlerimden
İki damla yaş düştü
Aktı tüm toprağına
Ölüleri mezarsız
Bağ, bahçe, evler
Yakılmış yıkılmış hepsi talan edilmiş

Bu vatanın bağrına her karış toprağına
Her biri demirden bir parça olan
Yüreklere ok gibi saplanan
Dalgaları kıyıları
Döven
Gözyaşlarımızda

Kıvrımlarında saklıdır, en yasak masallar
Değince tende başlar en sessiz fırtınalar
Dudağından dökülen her sözden, gül açar
Sevgiyi perçinleştirmişsin, seven yüreğin ortasına

Zifiri karanlığın en koyu büküldüğü yerde

Gülümse hep gülümse, binlerce yıl hep mavili
Yeşerip kırılmasın gülüşün, o küçük yüreğin
Güvercinlerin kanadından
Savur
Hepsini gökyüzüne
Özgürlüğe

Nehir ol damar, damar ak içime
Yeşersin yüreğimin umutları
Şu karlı, buzlu şu soğuk günlerde
Artık dağılsın göğün bulutları

Bu gece bittir ayazı, geceyi